02-11-10

Rob de Nijs: “Eindelijk Vrij (!) een album voor mannen!”

]

Rob de Nijs: “Eindelijk Vrij (!) een album voor mannen!”Afgelopen maandagavond 18 oktober, vond in de Amsterdamse pop- en rocktempel Paradiso, de cd-presentatie plaats van het nieuwe album van Rob de Nijs, getiteld ‘Eindelijk Vrij’. Voor Rob en zijn Band, een totaal nieuw gegeven. Het was immers de eerste keer dat ze in de Amsterdamse poptempel te gast waren. 

“Eindelijk vrij” is een parel van een album geworden, eentje die een heel andere kijk oplevert van Rob de Nijs, een man die al 50 jaar in het vak zit en onderhands wel weet wat zijn fans uit de lage landen lusten. “Eindelijk Vrij” is gewoonweg anders dan wat we van Rob gewoon zijn! 

Voelt als een nieuw begin!
Rob is heel erg trots op het eindresultaat zijn nieuw muzikaal geesteskind! “Gek genoeg ja, ondanks ik al decennia lang platen maak en de hele rootsy muziek is, met wortels in de grond , is het toch voor mij een heel nieuw begin! En ik voel dat.” 

“Het gaat over mij ja. Als zanger zing je liedjes waarvan je hoopt dat iedereen ‘zijn’ ding eruit haalt. Ik krijg soms wel eens het verwijt dat ik voornamelijk vrouwenmuziek maak en deze nu ….. is ook voor mannen (lacht)! 

De titel “Eindelijk Vrij” heeft een speciale betekenis voor Rob. Het verwijst stiekem ook een beetje naar de woelige periode en (v)echtscheiding die hij met zijn ex-vrouw Belinda Meuldijk heeft gehad en die in de pers als ‘rattengate’ bestempeld werd. “Dat is het ja. Met een prettige knipoog en een leuke middenvinger, zo moet je het zien ja. De nieuwe plaat moest iets met opluchting te maken hebben en met bepaalde dingen achter je laten en met andere opnieuw beginnen”, verduidelijkt Rob. 

Amerika
Rob geniet ondertussen weer van het leven, samen met zijn nieuwe echtgenote Henriëtte. “Ik kies muzikaal wat ik wil, heb mijn midlifecrisis overwonnen en kan mijn liefde voor Henriëtte zonder voorbehoud tonen.” De zanger wil zelfs nog heel graag een kindje als dat mogelijk is. “Als het gebeurd zal ik heel blij zijn vooral voor Jet, maar als het niet gebeurd zullen we ook gelukkig zijn”, vertelt de Nijs heel nuchter die onlangs in Amsterdam ‘De Gouden Eeuw Award’ in ontvangst mocht nemen. 

Voor zijn nieuwe plaat trok Rob de Nijs naar Amerika. “Ja, ik wilde terug naar de basis, naar kleine liedjes met een kleine bezetting. Bij het nieuwe idee hoorde ook een andere werkwijze. Vandaar dat ik samen met mijn vaste pianist Frank Jansen en nog een paar mensen, richting Amerika trok.”
Al vijftien jaar produceren De Nijs en Jansen samen albums, nu zochten ze naar een andere invalshoek en zijn ze op zoek gegaan naar iemand die over hun schouder zou meekijken en kwamen zo bij Daniël Lohues terecht. 

“Ik kende hem niet persoonlijk, maar bewonderde Daniël’s werk”, vertelt de Nijs. “Ik voelde spontaan dat die man met ons idee uit de voeten kon. Ik was verrast maar enorm blij dat hij meteen ‘ja’ zei toen we hem benaderden. Even was het en dacht ik daar komt niets van in huis, omdat het aartsmoeilijk was om de agenda’s gelijk te krijgen”, aldus een 67-jarige Rob de Nijs. 

“We moesten ons project zelfs maanden uitstellen. Maar het loonde meer dan de moeite. Het klikte en voelde meteen goed.” Lohues op zijn beurt vond het een eer dat hij werd gevraagd, maar wist inderdaad wel dat hij geen doorsnee ‘Rob de Nijs’- album zou maken. “Ik wilde dit wel echt op mijn manier doen” zo staat te lezen in een Nederlandse krant. 

Muzikanten op iedere straathoek
Met een koffer vol prachtige teksten geschreven door songwriters van verschillend pluimage, reisden De Nijs, Lohues en Jansen af naar het zuiden van de Verenigde Staten, om er de juiste sound te vinden. Immers Amerikaanse muzikanten blijken toch voor een bepaalde atmosfeer te zorgen die je in Nederland nooit kan teweegbrengen. 

Een eerste halt bracht hen naar New Orleans, puur om de sfeer op te snuiven. Vervolgens ging het richting Louisiana, om uiteindelijk halt te houden in de Dockside studio in het gehucht Maurice, vlakbij de stad Lafayetten hoorden we in de wandelgangen. 

Die ‘muzikale locale sfeer, hoor je terug op het album en niet alleen omdat het album werd opgenomen met lokale muzikanten en bijbehorende instrumenten zoals: banjo, accordeon, slide- en steel guitar, mondharmonica enz. 

“Muzikanten vind je in Louisiana in overvloed”, vertelt De Nijs: "Op elke straathoek staat er wel iemand te spelen. Via via kwamen we aan alle instrumenten die we nodig hadden. Wilden we een steelguitarist, dan wist de drummer nog wel iemand. Met één telefoontje werd zoiets geregeld.”
Van wie voor hen stond en met welke beroemdheid ze zouden spelen, daar hadden ze het gissen naar, net zoals ze geen snars begrepen van de teksten en waarover het ging. Het deerde hen allemaal niet en deed ook niets ter zake. “We legden alles snel even uit en dan jamden we verder", geniet de Nijs nog na. 

Tussen de onbekende virtuozen zat ook een beroemde naam. Singer songwriter AJ Croce leverde op het album bijdragen op piano en Hammond. Dat Rob de Nijs altijd al groot fan was van zijn vader Jim Croce maakte AJ’s medewerking nog specialer. 

De twee weken studiotijd in Maurice werden gebruikt om de verschillende instrumenten en vocalen op te nemen; de mix werd door Bart Wagemakers gedaan onder de rook van Haarlem. Daar in Studio Zeezicht, de vaste werkplek van Lohues, werd het album voltooid.
“En naar mijn oordeel, is het een prachtige plaat. Dat hoop ik tenminste, want er is veel tijd en energie ingestopt. Ik hoop uit de grond van mijn hart, dat de fans het album zullen smaken”, aldus Rob de Nijs, die muzikaal Abraham ziet, maar met zijn 67 lentes verre van opgebrand is. 

Gevarieerd
Het is een zeer gevarieerd album geworden. Op ‘Eindelijk Vrij’ hoor je tal van stijlen! Van akoestisch, cajun, country en boogie, tot intieme ballads en mid-tempo songs.
“Ja, ik ben een veelvraat op het vlak van muziek en dus moet je af en toe ook muzikaal je horizon verruimen. Deze plaat heeft me een soort plattelandsgevoel”, aldus Rob. “Je voelt die middle-of-nowhere vibe van Louisiana. Dat is te danken aan Daniël. Die is kind aan huis in die streek, en heeft als Drentenaar ook het Nederlandse landelijke in zich. Het draagt allemaal bij aan de rootsy sfeer die ik eerder al aanhaalde en waar we naar zochten. En….. die we hebben gevonden”, benadrukt Rob de Nijs. 

Op ‘Eindelijk Vrij’ vind je geen Malle Babbe of Banger Hart terug. Maar het geluid van zijn gloednieuw album is nog steeds het typische de Nijs geluid. “Ja, dat klopt. Welke richting ik ook opga, ik maak me die eigen”, aldus nog Rob de Nijs. 

De titel ‘Eindelijk Vrij’ ontleent zijn naam aan een van de nummers op het album, maar op het nieuwe schijfje staan nog tal van andere pareltjes. Songs met prachtige verhalen, mooi verwoord maar toch voor iedereen te begrijpen. Rob deed daarvoor beroep op o.a. Lohues, maar ook op Jack Poels (Rowwen Höeze), Joost Nuissl en Huub van der Lubbe (De Dijk). 

Kruisbestuiving
Het openingsnummer “Eindelijk Vrij” naar de gelijknamige titel van zijn nieuwe cd, is een heuse meezinger à la Johnny Cash, maar dan op zijn Hollands! Het album is een kruisbestuiving geworden tussen pop, folk, jazz, gospel en country. 

Onder andere titels als, “Badplaats In De Winter”, “Schemering”, “De Weg Ligt Er Altijd” en nu al één van mijn favorieten “Het Is Al Laat”, zijn niet te versmaden juweeltjes die we eigenlijk van de Nijs niet gewoon zijn. Vooral het nummer “Dingen Die Je Niet Kunt Veranderen” dat Rob samen met “Daniel Lohues” ten gehore bracht, ging bij het publiek erin als zoete koek. 

Met zijn 50-jaar vakmanschap moet je Rob geen smoelen mee leren trekken. Ondanks het feit dat hij muzikaal Abraham heeft gezien, weet hij verdomd goed waar hij de mosterd moet halen.
"Ik zing alleen nog maar goeie liedjes. Dat klinkt pretentieus maar is logisch. Want waarom het ene goed is en het andere niet, levert toch eeuwige discussies op. Maar voor mij is een goed liedje, een liedje dat mij raakt mij en onder mijn huid gaat zitten. En eens het zover is, wil ik het kunnen zingen! Wanneer ideeën en teksten mij worden voorgesteld is het ja of nee bij mij, daar zit niets tussenin." 

Rock ’n Roll
Een andere song die mij kan bekoren en die mij te pakken heeft is ‘Nog steeds geen rock ’n roll’ van Daniël Lohues. Een catchy rocknummer waarbij je moeilijk op je stoel kunt blijven zitten.
“Rob de Nijs: “Ik had Lohues in Amerika een stuk van mijn leven verteld en het kwam voor hem daar op neer, dat ik van alles al eens beticht ben geweest, maar nog nooit van rock ’n roll! Hij schreef er in het geheim een nummer over en toen hij het me liet horen was ik meteen verkocht. Maar ik wil er wel bij vertellen dat je het liedje niet al te serieus moet nemen maar wel met een knipoog!”
In de afgelopen vijftig jaar waren er heel veel hoogtepunten maar kende hij ook veel tegenslagen. Maar Rob de Nijs is een vechter en vooral harde werker. Wie een van zijn shows heeft gezien, weet dat. 

Rob verkocht meer dan een miljoen albums, haalde nummer 1 hits binnen, ontving een Edison voor zijn hele oeuvre, werd overspoeld met platina albums en kreeg zelfs een onderscheiding als Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. 

Toch zijn er na al die tijd ook voor hem nog nieuwe ervaringen. Zo kun je daaronder rekenen zijn cd-presentatie van 18 oktober laatstleden, waar hij voor de allereerste keer het podium van poptempel Paradiso beklom. Maar Rob bewijst met zijn nieuw album ‘Eindelijk Vrij’, dat hij minstens nog 50 jaar moet meedraaien en liedjes maken, nu hij nieuwe wegen heeft ingeslagen. Zij nieuwe weg is nog oneindig lang! 

‘Eindelijk Vrij’ ligt vanaf nu in de platenwinkels. En er komt ook een uitgebreide theatertour in Nederland en België. Een nieuw tijdperk voor Rob de Nijs is aangebroken. En Eindelijk Vrij is daarvan slechts een sfeervol voorproefje. 

Tracklist:
Eindelijk vrij, Het is al laat, Dachten we, Badplaats in de winter, Iemand moet het doen, Nog steeds geen rock & roll, Dingen die je niet kunt veranderen, Pianobar, Schemering, Laat me niet alleen, De weg ligt er altijd en Het enige geluid.
Auteur: Eric Vanhooren
Categorie: » Reviews » CD's | Ook beschikbaar onder: Nederland , Muziek

Commentaren

Deze week is Eindelijk Vrij in één keer als hoogste nieuwkomer op de 6e plaats binnengekomen. Veel belangrijker is echter dat langs alle kanten de CD wordt bewierookt als zou er een ‘nieuwe’ Rob de Nijs zijn opgestaan.
Nog een fijne dag verder Tilly.
Groeten van René

Gepost door: René | 02-11-10

Ik heb hem altijd graag gehoord...fijne woensdag

Gepost door: Yolanda | 03-11-10

De commentaren zijn gesloten.