21-11-09

Dankbaar sprankelend verjaardagsoptreden Jimmy Frey in "zijn" Brugge! [03-11-2009]Zelden heb ik een artiest van 70 zo gedreven en gebeten aan het werk gezien als Bruggeling Ivan Moerman alias Jimmy Frey. Op Allerheiligendag stond in de Brugse stadsschouwb

Dankbaar sprankelend verjaardagsoptreden Jimmy Frey in "zijn" Brugge! [03-11-2009]
Dankbaar sprankelend verjaardagsoptreden Jimmy Frey in "zijn" Brugge!Zelden heb ik een artiest van 70 zo gedreven en gebeten aan het werk gezien als Bruggeling Ivan Moerman alias Jimmy Frey. Op Allerheiligendag stond in de Brugse stadsschouwburg één brok muzikaal dynamiet op de bühne, dat de cultuurtempel van de eerste minuut tot de laatste muzikaal liet exploderen. Bijgestaan door het fantastische orkest ‘The Golden Bisband’, zorgde de flamboyante lieveling uit de jaren ’70 in een uitverkochte stadsschouwburg, voor flink wat kippenvelmomenten.
Nostalgie en jeugdsentiment, waar menig jonge artiest verplicht eens zou moeten naar gaan kijken en lessen uittrekken. Na afloop kreeg Jimmy een meer dan minutenlange over verdiende staande ovatie. Het publiek, zowel veertigers als prille twintigers die de Bruggeling pas nu leren ontdekken, beleefden de namiddag van hun leven en kregen er maar niet genoeg van. 

Vuurwerk
Een ouwe vos verleerd zijn streken niet zegt het spreekwoord en dit was helemaal toepasselijk zondagnamiddag op de Vlaamse artiest Jimmy Frey. Een man in topvorm, die op scherp stond en die het publiek trakteerde op een show zoals Jimmy dit al veertig jaar pleegt te doen. Vol gas geven van de eerst noot tot de laatste. Bruggeling & showbeest Jimmy Frey had muzikaal vuurwerk beloofd en hij hield woord. 

Maar de Bruggeling toonde zich ook zeer dankbaar en uitte dat verschillende keren op het podium. “Ik weet van waar ik kom en geniet intens van elk moment die mij gegund word. Mensen leef vandaag, dat is een gouden raad die ik jullie geef, want het kan eensklaps gedaan zijn! Ik ben jullie ongelofelijk dankbaar voor de steun en de vele brieven die jullie mij stuurden tijdens mijn aartsmoeilijke ziekte. Dankzij jullie brieven heb ik de strijd tegen kanker overwonnen. Duizend maal dank!” Dat was ongeveer de boodschap die Frey ‘zijn publiek’ – want hij houdt niet van het woord fans – gedurende zijn show meegaf. 

Goud van Oud!
Vroeger had men op de piratenzender Radio Veronica, een programma ‘Goud van Oud’ en ook zondagnamiddag was het allemaal goud en oud die de show steelden en de stadsschouwburg in Brugge op zijn kop zette.

Met Paul Severs (61), Marc Dex (66) en Jimmy Frey (70) lentes jong, stonden drie ouwe vossen op de bühne, die het klappen van de zweep kennen. Ondersteund door het fantastische zeskoppige orkest The Golden Bis Band, brachten zij show en zang zoals de jongere generatie – die soms veel te vroeg denken dat ze ‘vedette’ zijn – spijtig genoeg, veelal niet meer kunnen opbrengen. Dat ze eens gaan kijken en sommige ideeën gaan stelen met hun ogen, dan zullen ook zij misschien weer volk weten lokken naar de danstenten en balzalen! 

Paul Severs had de eer de spits te mogen afbijten. De zanger en liedjesschrijver die in de jaren zestig en zeventig furore maakte in Vlaanderen met liedjes als ‘Geen wonder dat ik ween’, ‘Ik ben verliefd op jou’, ‘Ieder mens’, ‘Ik heb rozen voor je mee’, ‘Vaarwel en tot weerziens’ en met ‘Zeg eens meisje’ en ‘oh little darling’, stak in Brugge het vuur aan spreekwoordelijke muzikale lont. Paul had er zin en het publiek volgde hem in zijn muzikale reis. 

Ook Marc Dex deed niet onder en de man uit de Kempen die destijds rondtoerde met het orkest The Ruby’s en die in 1964 een platencontract wist te versieren en de single ‘Vaarwel Jenny’ op de markt gooide maar pas in 1967 zijn grote doorbraak kende tijdens Canzonissima met het nummer ‘O Clown’, leerde zelf het publiek gymoefeningen vanuit de knusse rode zetels van de Brugse stadsschouwburg. 

Beide heren kregen de zaal plat en na afloop van hun schitterende performance, een minutenlang applaus als dank voor hun onvergetelijke liedjes, die ondertussen tot ons Vlaams cultureel erfgoed behoren. Paul en Marc sloten met hun successen het eerste boeiende deel
van de namiddag af. 

Onvermoeibare Frey!
Tijdens het interview dat ik vooraf van Jimmy had afgenomen (zie apart stukje), had de flamboyante zanger en meisjesidool van weleer, mij verklapt dat hij niet meer zo goed te been was door zijn heup die hem parten speelt (Jimmy heeft een nieuwe heup), maar daar was op het podium helemaal niet s van te merken. 

Frey nam het tweede deel van de show helemaal voor zijn rekening. Hij kwam verrassend vanachteren uit de zaal en lachte toen hij zei: “Hey mensen, ’t is hier te doen hé’ waarop iedereen zijn hoofd draaide richting de entertainer. Op de tonen van ‘Zo mooi, zo blond’ bewoog Frey zich als een vis in het water naar het podium, niet zonder hier en daar even stil te staan bij de mensen en tal van oude bekenden. 

De Bruggeling die zoveel meisjesharten destijds op hol liet slaan, vervolgde met ‘Niemand weet hoeveel ik van je hou’ en ‘Saragossa’. De adrenaline droop van Jimmy zijn gezicht. De ene hit volgde in ijltempo na de andere. Een meer dan aanmoedigend applaus volgde toen de eerste noten weerklonken van ‘Als een kus naar tranen smaakt’. 

Er steekt nog geen sikkepit sleet op Frey zijn stembanden, integendeel….. Jimmy zijn stembanden lijken net nog maar gerodeerd. Met ‘Yet I know’ en een schitterende medley uit zijn gloriejaren, leek de tijd geen vat te hebben op de zanger. Hij danste en bracht show zoals in zijn allerbeste jaren en dit op zeventigste en na wegens kanker, drie jaar niet meer gezongen laat staan op de bühne gestaan te hebben. ‘Ik Geloof’, ‘Pappie nummer 2’, ‘De smaak van je lippen’ en tal van andere oude pareltjes, bezorgden vele kippenvel. 

Zijn stem goed opgewarmd en het publiek ondertussen op kooktemperatuur gebracht, was het tijd voor ‘Samen leven’ een single die hij samen met andere artiesten op de markt gooide en waarvan de opbrengst integraal ging naar het ondertussen opgerichte ‘Jimmy Frey Stichting’. 

Dank
En nog steeds gaf een onvermoeibare Frey vol gas. ‘Duw een beetje’ en ‘Breng die rozen naar Sandra besloten zijn meer dan puike set. Maar ‘zijn’ publiek kreeg er maar niet genoeg van. Het bleef maar applaudisseren en het buitenbeentje van de Vlaamse showbis – die hij toch altijd ee beetje is geweest – kon niet anders dan zijn uitbundige fans te trakteren op een toegift, en wat voor een…….
Wat niemand van Frey had verwacht gebeurde! Jimmy pakte uit met het aartsmoeilijke nummer van Frank Sinatra: ‘New York’. Een song op het lijf geschreven van Frey, oldtimer Sinatra ging het hem destijds zeker niet verbeteren. Frey bracht het met zoveel emotie en gevoel, dat iedereen zijn haren voelde rechtkomen en recht veerde uit de knusse rode zetels. 

En opnieuw kreeg de flamboyante zanger een minutenlang applaus toen hij achter de coulissen verdween. Het orkest hield de tonen aan van New York en de Frey kwam nog even terug. Iedereen dacht dat het was om de orkestleden en de mensen van licht en klank te bedanken, maar een gebeten Jimmy Frey – die in ‘zijn’ Brugge een thuismatch speelde, trakteerde het uitbundige publiek, verrassend nog op een rockmedley van jewelste. Hiermede nam de jarige zanger afscheid van ‘zijn publiek’, maar dat deed hij niet vooraleer hen te bedanken voor de vele steun en sympathie die hij al die jaren van hen mocht ontvangen. “Jullie steun heeft mij gemaakt tot wat ik nu ben! Ik ben jullie ongelofelijk veel dank verschuldigd. Bedankt en morgen iedereen gezond terug op”, zo liet een sublieme, onvermoeibare Frey nog los op het publiek en verdween dan in de coulissen om een half uurtje nadien, terug present te zijn in de foyer voor een uitgebreide handtekening- en fotosessie en waarbij de cd’s als zoete broodjes over de signeertafel gingen.
Auteur: Eric Vanhooren

Commentaren

hallo Tilly jammer dat je die al iets 'oudere' artiesten zo weinig hoort op de radio
dat was nog eens prachtige muziek, heel wat mooier dan dat hedendaagse gebonk
fijne zaterdag Tilly
groetjes

Gepost door: Borriquito | 21-11-09

De commentaren zijn gesloten.