20-05-09

Kevins kritische kijk (3): De Sterrenanalyse [14-05-2009]De eerste halve finale van Moskou 2009 overleefd? Goed zo, zet je dan schrap voor een tweede lading niets ontziende expressies van Europese edelkitsch, ziekelijke imponeerdrang en andere muzikale tr

Kevins kritische kijk (3): De Sterrenanalyse [14-05-2009]
Kevins kritische kijk (3): De SterrenanalyseDe eerste halve finale van Moskou 2009 overleefd? Goed zo, zet je dan schrap voor een tweede lading niets ontziende expressies van Europese edelkitsch, ziekelijke imponeerdrang en andere muzikale tragedies. Of wordt het behoorlijke niveau van de eerste halve finale doorgetrokken naar de tweede? Ontdek het in deze nieuwe Eurosong.be-sterrenanalyse.

Traditionalistische Balkantroep
Kroatië zet je met Igor Cukrov en ‘Lijepa tena’ op het verkeerde been. Eerst denk je vergast te worden op een vurige Spaanse flamenco, maar niets is minder waar: na een halve minuut besef je met traditionalistische Balkantroep te moeten afrekenen: gepijnigde blikken, als een tornado aanzwellende dramatiek en haast bovenmenselijke toonladders waarop zelfs de meest begenadigde zanger zich nauwelijks staande kan houden. Qua inleving en integriteit is dit natuurlijk oké, maar van een Songfestivalinzending mag je anno 2009 toch wel wat meer creativiteit verwachten. Maar goed, alle begin is moeilijk. (**)

Ierland komt dankzij Sinead Mulvey & Black Daisy en ‘Et Cetera’ een stuk potiger uit de hoek. Q Music staat allicht nu al in de rij om deze vlotte poprock à la Katy Perry in de ether te gooien. Maar of de dames in Moskou veel potten zullen breken? Wij vrezen het ergste. Hitparaderock doet het eigenlijk nooit goed, tenzij je met een opvallende gimmick uitpakt (de Lordi-maskers! de doen-ze-het-of-doen-ze-het-niet-act van t.A.T.u.!). Ons doet deze hopeloze inzending ons eerlijk gezegd denken aan de Finse inzending voor 2007: het dametje zong nogal dominant ‘Leave me alone’. Het publiek gunde haar dat met een zeventiende plaats duidelijk van harte. Misschien kunnen Sinead en Daisy een trio vormen met Dustin de kalkoen? (**)

Lief voor minister van Begroting
Letland bezorgt met Intars Busulis en ‘Sastregums’ de rel-, wapper-, strand- en andere nichten in de zaal vast een hartaanval, want o jee jongens, ook dit is joelhard gitaargejengel! In tegenstelling tot de Ierse song hangt dit geheel echter als amechtig kunst- en vliegwerk aan elkaar. Meer dan wat boertig gestamp levert dat bijgevolg niet op. Kortom, een compleet waardeloze inzending. Is er al wijn? (*)

Servië is lief voor z’n minister van Begroting: een nieuwe editie in Belgrado volgend jaar hoeft hij niet te vrezen. Marko Kon & Milan Nikolic met ‘Cipela’ is immers van een erg bedroevend niveau. Dat een land en een regio die zo’n rijke muzikale cultuur hebben, ons zo’n platte carnavalsmeestampers in de strot duwen, is een echte schande. Enige remedie: een NAVO-bom naar het podium gooien en deze onzin afvoeren. Kan iemand dat glas wijn bijvullen? (0)

De sterren staan gunstig voor Noorwegen
Polen is duidelijk een erg hardleers land, want voor het tweede jaar op rij stuurt het een kleffe balad naar dat grote podium. En dat terwijl Isis Gee met haar ‘For Life’ vorig jaar amper 14 punten bij elkaar sprokkelde! Collega Lidia Kopania probeert anno 2009 in haar song ‘I don't wanna leave’ de nodige tragiek te leggen, maar komt niet verder dan een aaneenschakeling van prehistorische clichés, nutteloze zangacrobatieën en pijnlijk uitvergrote maniërismen. Wat bezielt een natie om zo’n zielloze draken te sturen? We zullen het wel nooit weten. Geef maar die hele fles, nu! (*)

Noorwegen put met jongeling Alexander Rybak en ‘Fairytale’ gelukkig uit een heel ander vaatje. Dit is eindelijk waarvoor het Songfestival voor staat (of zou voor moeten staan): jong talent dat zich aan Europa presenteert, een muzikaal geluid dat je niet elke dag hoort en een song die met veel kennis, kunde en liefde werd gecreëerd. Het is een lied dat ook echt áf is; geen onding dat klinkt als een goedkoop probeersel. De sterren staan dus gunstig voor Noorwegen; de schattige babyface van Alexander moet de goal helemaal binnenkoppen. Vorig jaar werd het land trouwens vijfde met een aardig niemendalletje, een slechtere score dit jaar zou onbegrijpelijk zijn. (*****)

Hoop voor de zingende huisvrouw uit 'Op zoek naar Maria'
Cyprus doet met Christina Metaxa en ‘Firefly’ een mooie poging om een kwalitatieve song te brengen. Hier en daar zakt het nummer wat in, maar de afwezigheid van carnavaleske toestanden, oubollige clichés en tragedische overdrijverijen vormt al op zich een verademing. Groot probleem echter is de zang van Metaxa die tijdens de Cypriotische preselecties… nou ja… euhm… redelijk toononvast was. Eigenlijk hebben wij op tv zelden iemand zo naast de toon weten zingen. Alle katers, katinnen en kittens van over de hele wereld zingen samen nog niet zo vals, echt waar. Maar goed, voor de zingende huisvrouw uit ‘Op zoek naar Maria’ is er nog hoop: een Songfestival-deelname behoort blijkbaar nog altijd tot de mogelijkheden (***)

Slowakije brengt met Kamil Mikulcik & Nela Pociskova en ‘Let' tmou’ onbeschaamd een overdosis pathetiek. Nela heeft daardoor enkele zanglijnen om u tegen te zeggen, maar ging daarbij voor eigen volk heerlijk de mist in. Bovendien is ook het lied zo dramatisch, dat wij er telkens een hartelijke lachbui van krijgen. Om dit als kijker drie minuten lang vol te houden zijn er drie mogelijkheden: je drinkt je op voorhand lazarus, je haalt de kaas boven om in je oren te steken, of je rent heel snel de keuken in. Geloof ons, zomaar blijven kijken, is geen optie. Wees dus voorzichtig: Slowakije kan de gezondheid schaden! (*)

Opgeboende versie van Ronan Keating
Denemarken tovert met Niels Brinck en ‘Believe again’ net als in 2008 een gezonde jongeman op het tv-scherm, maar zowel zanger als song hebben minder charme dan vorig jaar. Lieve Niels lijkt wel een opgeboende versie van Ronan Keating: wat groener achter de ogen, maar even plastiek, even inspiratieloos en even kwalachtig. Keating heeft dan nog het voordeel te kunnen zingen, iets waar je mister Brinck niet altijd kan op betrappen. Maar goed, deze snelle hap klinkt uiteindelijk niet slecht maar overstijgt natuurlijk nooit het niveau van de banaliteit. (**)

Slovenië komt met enige artistieke ambitie op de proppen. Quartissimo en hun ‘Love symphony’ vormen immers een van de originelere inzendingen. De opbouw van deze mini-symfonie zit ingenieus in elkaar, verliest nooit het rechte pad en weet de aandacht van begin tot einde vast te houden. Dit muzikaal kleinood kan meteen naar een rockopera, maar of het ook de kijkers van het Songfestival zal kunnen bekoren? Vermits hier de regel ‘you love it or you hate it’ geldt, wordt het allicht een dubbeltje op zijn kant. Maar punten voor lef en branie verdient dit kleine staatje sowieso. (***)

Perfecte soundtrack in cocktailbar aan Zuiders strand
Hongarije is een van de weinige landen dat dit jaar ‘dance’ aandurft. Jammer genoeg maakt het van die positie te weinig gebruik. ‘Dance with me’ van Adok Zoli klinkt immers niet slecht, maar het mist ‘de ballen’ om er een topper van te maken. Hier en daar een straffere beat had gemogen, net als een ‘lift’ in de melodie. Maar goed, het geheel werd keurig geproducet, kan zo op de internationale markt en de schattige Adok krijgt zeker z’n deel van de ‘gay vote’. Bovendien luistert het lekker weg. De betere liftmuzak, kortom. (***)

Azerbeidzjan begint met Aysel & Arash en hun ‘Always’ sterk, maar al snel zakt het niveau weg naar een middelmatige midtempo song waarop de omschrijving ‘dertien in een dozijn’ perfect past. Eén langgerekte geeuw is het resultaat. Toch mogen we het land niet te snel afschrijven, want ‘Always’ is wel een sluwe oorworm die je meteen meezingt. Met de zomer in het vooruitzicht vormt het nummer ook de perfecte soundtrack in een cocktailbar aan een zuiders strand. Een land dat vorig jaar zelfs goed scoorde met die ridicule engel-meats-duivel-act mag je trouwens nooit onderschatten. (***)

Helleense hengst
Griekenland wil amper vier jaar na la Paparizou opnieuw winnen. Het stuurde daarvoor een oude bekende het strijdtoneel in: de Helleense hengst Sakis Rouvas. Zijn ‘This is our night’ behoort tot het betere werk: een lekker vettige beat en een afgewerkte productie die op het Songfestival ongetwijfeld zullen resulteren in een potige act waarbij de testosteron in het rond zal vliegen. Wij voelen nu al de talloze herenharten in de zaal een paar tellen overslaan als onze bink hen een nanoseconde in de ogen zal kijken. Kortom, de halve finale wordt een formaliteit. (****)

Litouwen heeft het groot lot gewonnen: na het brute geweld van Griekenland zal Sasha Son met ‘Love’ des te harder opvallen. Als de trend zich uit de eerste halve finale doorzet (wie het kleine niet eert…) ligt een finaleplaats echt wel in het verschiet. Voor Son pleit ook dat hij dit nummer met veel gevoel en inleving heeft ingezongen. Toch willen we enkele kanttekeningen plaatsen: het lied mist een echte spanningsboog, kabbelt te veel en is niet meteen een ‘floorfiller’. Maar goed, dat waren ook allemaal dingen die je dinsdag over Israël kon zeggen. (***)

Misselijk makende meestamper
Moldavië begint met een intro die je uit je sokken blaast. Nelly Ciobanu vangt haar ‘Hora din Moldova’ aan alsof haar leven er van afhangt. Nu ja, eigenlijk klinkt ze alsof op dat eigenste moment haar ingewanden zonder verdoving weggenomen worden, maar goed, met enige goede wil kan je dit ‘passievolle inleving’ noemen. Wat volgt, is echter een misselijk makende meestamper, goed voor de Vlaamse kermis naast uw deur, maar vanavond krijgt u er vast sluitspierproblemen van. Een wijntje zal niet volstaan om dit onding door te spoelen. Een dubbele cognac dan maar? (*)

Albanië zet je net als enkele andere landen op het verkeerde been. ‘Carry my in your dreams’ van Kejsi Tola begint als een niet onaardig doorslagje van Destiny’s Child, maar verzandt nadien in het eurotrash-straatje. Een voortsnellende beat, wat synthesizer-violen op de achtergrond en een huppeltrutje dat zich ijlings aan de toonladders probeert vast te klampen; ziehier het beproefde recept. Nou ja, recept, eerder een pad dat even platgetreden is als de boezem van Paris Hilton. (**)

Verzopen drag queen op haar retour
Oekraïne heeft de voorbije jaren een puike reputatie opgebouwd. Van de herinnering aan de lieftallige dames Serduchka en Lorak worden we bijvoorbeeld nog altijd blij. Maar het smakeloos samenraapsel dat het land dit jaar durft te sturen, tart alle grenzen van de verbeelding. ‘Zangeres’ Svetlana Loboda heeft meer weg van een verzopen drag queen op haar retour; een versleten werkneemster aan de Kortrijkse Steenweg is ook een mogelijkheid. De song ‘Be my valentine’ is dan weer een vulgaire steppe-versie van wat je met tonnen goede wil R&B zou kunnen noemen. Samengeteld geeft dit een compleet van de pot gerukte inzending, in ‘second degree’ zelfs misschien nog grappig, maar gevoelige kijkers willen we toch aanraden tijdens Svetlana’s optreden een zapmoment in te lassen. (**)

Estland pakt het met Urban Symphony en ‘Rändajad’ gelukkig een stuk subtieler en klassevoller aan. Niet moeilijk natuurlijk, na Oekraïne zou zelfs een optreden van pakweg Lou & The Hollywood Bananas een toonbeeld zijn van superieure elegantie en uitgepuurde discretie. Maar goed, het Estse lied heeft een bepaalde artistieke pretentie en dat kunnen we alleen maar tevreden over zijn. Het heeft een volle klankkleur, bevat originele ideeën en een wat mystieke sfeer. Groot probleem is de eentonigheid die naderhand als een bedwelmende rook over de luisteraar nederdaalt. Niettemin een aardige inzending. (***)

Boertige danskraker
Nederland is ook dit jaar weer lekker zichzelf: natuurlijk gaan De Toppers met ‘Shine’ naar de finale, meneer. Daar zijn wij echter nog niet zo zeker van. Hun vrolijke meestamper klinkt best leuk, en de drie heren klinken samen goed in de oren, maar… Uiteindelijk is ‘Shine’ niet veel meer dan een boertige danskraker ingezongen door drie heren die op een podium bewegen als ware ze opgerolde kaasbollen die hun versheidsdatum hebben overschreden. Onze noordeburen zullen dus vooral op hun o zo gunstige startpositie moeten rekenen om zaterdag opnieuw aan de bak te kunnen. Meer dan ooit doet in Nederland hoop leven… (**)

Conclusie: de tweede halve finale is afwisselender dan de eerste, maar het algemene niveau lijkt net iets lager te liggen. Zeker de eerste vijf inzendingen mag u gewoon overslaan. Als compensatie krijgt u nadien Noorwegen, dé topper van 2009. 

Sterrenkunde:
0: Haal de kotszakjes boven!
*: De ijskast verwacht u.
**: Leve de banaliteit!
***: Aardig resultaat, zweem van originaliteit.
****: Erg opvallende inzending, hoge score in het vooruitzicht.
*****: Grandioos, laat de recorders draaien!




Auteur: Kevin De Vos

Commentaren

hallo Tilly onze inzending heeft het weeral goed gedaan :-)
1 puntje hebben ze gekregen las ik
kijk daar al lang niet meer naar, sinds die oostblokkers er zijn bij gekomen vind ik er niks meer aan
fijne woensdag verder
groetjes

Gepost door: Borriquito | 20-05-09

hier is komen piepen .fijne blog

Gepost door: daemske | 20-05-09

Tilly, het is zoals Borri schrijft,vind aan die oostblokkers ook niets speciaals aan.
Nog een zonnige Hemelvaartsdag.

Groetjes.

Gepost door: Swiepke, | 21-05-09

Goede morgen Tilly Kom je een fijne zonnige Hemelvaartsdag wensen
Veel liefs Rita

Gepost door: Rita | 21-05-09

De commentaren zijn gesloten.