16-05-09

Zo is er maar Eén-winnares JackoBond puur en onversneden

Zo is er maar Eén-winnares JackoBond puur en onversneden [08-05-2009]
Zo is er maar Eén-winnares JackoBond puur en onversnedenJackoBond is de onverwachte winnares van Zo is er maar één geworden vrijdagavond. Als op en top theaterdame is het niet zo eenvoudig om je weg te vinden in een muzikale talentenjacht. Toch slaagde Riet week na week in haar opdracht. Alle muzikale kleinkunsticonen werden door haar cum laude in een eigentijds JackoBond-jasje gestoken.
Een poosje geleden hadden we een afspraak met Riet Muylaert alias JackoBond in het Antwerps caféetje Kapitein Zeppos (nog een telg uit de familie der mytische iconen).
Tussen pot en pint spraken we met Riet over de impact van een televisiewedstrijd voor een theatervrouw. Twee werelden, die tot één moesten versmelten. Met het gekende gevolg.

Circus
“Ik denk dat je je effectief vergist dat het voor mij een redelijk grote stap was om mijn weg te vinden naar Zo is er maar één. In eerste instantie heb ik mijn kans gewaagd om meer promotiekansen te bieden aan JackoBond. Heel veel mensen hadden voor Zo is er maar één nog niets gehoord over mij. Nu merkte ik na enkele uitzendingen al dat de respons van televisie toch redelijk groot genoemd mag worden. En dat doet deugd!. De voorbije weken was ik niet hard bezig met het wedstrijdelement. Ik was in eerste instantie enorm blij dat ik mijn ding eens mocht doen voor een groot publiek. Wie weet zitten er misschien kijkers bij die de weg naar een theateroptreden kunnen vinden. Ik heb het wedstrijdgegeven op zich heel hard kunnen relativeren. Televisie is en blijft een circus. Ik zing enorm graag. Maar het is wel eventjes schrikken wanneer je drie dagen voorbereiding nodig hebt voor één optreden van amper drie minuten. In het begin voelde ik me heel hard de vreemde eend in de bijt. Het was de eerste weken hard wennen om in het concept mijn weg te vinden. Maar na een week of drie vond ik het wel ça va.”

Begeleidingsband
“Het is niet evident om je stempels op covers te drukken. Ik maak eerst een JackoBond-versie van een klassieker met mijn persoonlijke band. Daarna gaf ik het demootje af aan Miguel Wiels. Met elke band is het eventjes je weg zoeken. Het is niet zo evident om je eigen sound terug te vinden in een andere groep dan je gewoon bent. Mijn persoonlijke begeleidingsgroep kan hier niet staan omdat we drie dagen per week vrij moeten zijn voor het hele Zo is er maar één-gebeuren. Ik word begeleid door supergoede muzikanten, die ook nog andere mensen begeleiden. Van hen kan ik niet verlangen dat ze hun afspraken gaan afzeggen voor Zo is er maar één.”

Vrouwen
“Het theater is en blijft de natuurlijke biotoop van JackoBond. Daar voel ik me pas echt als een visje in het water. Weet je …Er was de laatste tijd enorm te veel doen over de vier vrouwen, die hun weg in het kleinkunstgenre trachten te vinden. Ik kan die evolutie alleen maar toejuichen. Het was heel lang alleen maar Eva De Roovere. De aandacht voor ons groeit zienderogen. Het nadeel is echter dat zowel Eva, Hannelore, Mira en ik allemaal in hetzelfde hokje worden geduwd. En dat is compleet fout. Je kan ons qua klankkleur en teksten onmogelijk met elkaar vergelijken. Wij zijn vier totaal verschillende dames, met een eigen persoonlijkheid. Als muziekliefhebber ga je Bart Peeters, Frank Boeijen en Stef Bos toch ook niet met elkaar vergelijken. Omdat we vier vrouwen zijn in hetzelfde genre, gebeurt dit nu toch. Maar ach, ik ben er rotsvast van overtuigd dat dit in de loop der tijd helemaal gaat veranderen.”

Wannes
“Wannes Van De Velde, één van mijn leerkrachten op school, zei ooit dat niemand moest proberen om uniek te zijn. Alles was al gezongen volgens hem, behalve door jezelf. Hij wou hiermee bedoelen dat elke interpretatie op een andere manier wordt gedaan..Volgens hem was elke mens op deze aardbol uniek. Dat klopt! Ik kijk anders naar het leven dan Eva, Hannelore of Mira … En gelukkig maar!”

Idealen
“Op Studio Herman Teirlinck had ik twee lesgevers, waar ik zelfs nu nog regelmatig aan terug denk. Dat waren Stef Bos en Wannes Van De Velde. Beiden waren op en top eigenzinnige mensen, die je konden wakker schudden als geen ander. Het was net op Studio Herman Teirlinck dat ik over mezelf heb leren nadenken. Wie ben ik als artieste? Waar wil ik voor staan? Zing ik in het Nederlands, in een dialect of in een tussentaal?” Stuk voor stuk waren het vragen, die daar een antwoord kregen. Het is nét dankzij de opmerkingen van mensen zoals Stef Bos en Wannes dat ik geleerd heb om bepaalde professionele keuzes te maken. Keuzes, waar ik tot op de dag van vandaag voor de volledige 100% kan achterstaan. Hun ultieme devies was dat het niet uitmaakte, welke richting je als artiest kiest. Het allerbelangrijkste was dat je voor jezelf je keuze kan verantwoorden. En dat kan ik nu nog steeds!”

Rebel
“Wannes was een heel idealistisch iemand met enorm veel principes. Hij heeft in zijn leven tegen enorm veel schenen geschopt. Als student kon ik daar alleen maar met open mond naar luisteren. Ik had een ongelooflijke bewondering voor die man. Vaak vroeg ik me af of het wel klopte dat ik de jeugd was. Want hij was een grotere rebel dan ik (lacht).
Als mens raakt het me zelfs nu nog, dat er nog mensen zijn die hun idealen niet verloochenen. Een Wannes zou nooit aan een wedstrijd als Zo is er maar één deelnemen. Het stemmen voor muziek was tegen zijn principes. Zelf heb ik daar ook problemen mee. Vroeger stond ik daar ook weigerachtig tegenover omdat ik het pure geldronselarij vond. Ik heb de stap naar de wedstrijd gezet omdat ik aan de mensen wil tonen wie ik ben en voor wie ik sta. Televisie is en blijft daar anno 2009 het allermooiste hulpmiddel voor.” 

Website Jackobond – www.jackobond.be
Auteur: Bart Liekens

09:56 Gepost door Tilly in Muziek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: wannes van de velde, zo is er maar een-winnares jackobond puur en onversneden, jackobond is de onverwachte winnares van zo is er maar een gewor, ik denk dat je je effectief vergist dat het voor mij een redelij, het is niet evident om je stempels op covers te drukken ik maak, die ook nog andere mensen begeleiden van hen kan ik niet verlan, het theater is en blijft de natuurlijke biotoop van jackobond d, die hun weg in het kleinkunstgenre trachten te vinden ik kan di, hannelore, mira en ik allemaal in hetzelfde hokje worden geduwd en dat is , met een eigen persoonlijkheid als muziekliefhebber ga je bart p, frank boeijen en stef bos toch ook niet met elkaar vergelijken , gebeurt dit nu toch maar ach, ik ben er rotsvast van overtuigd dat dit in de loop der tijd hel, een van mijn leerkrachten op school, zei ooit dat niemand moest proberen om uniek te zijn alles was , behalve door jezelf hij wou hiermee bedoelen dat elke interpret, hannelore of mira en gelukkig maar, op studio herman teirlinck had ik twee lesgevers, waar ik zelfs nu nog regelmatig aan terug denk dat waren stef b, die je konden wakker schudden als geen ander het was net op stu, in een dialect of in een tussentaal stuk voor stuk waren het v, die daar een antwoord kregen het is net dankzij de opmerkingen , waar ik tot op de dag van vandaag voor de volledige 100 kan ach, welke richting je als artiest kiest het allerbelangrijkste was , wannes was een heel idealistisch iemand met enorm veel principes |  Facebook |

Commentaren

goeie morgen Tilly Wannes Van De Velde, daar hoor je ook niet zo veel meer van
fijne zaterdag Tilly
groetjes

Gepost door: Borriquito | 16-05-09

De commentaren zijn gesloten.