Kris Wauters is terug vrijgezel. Dit meldt Het Laatste Nieuws en tal van andere media dag. Kris en zijn vriendin Suzy zijn sinds kort uit elkaar. Het koppel kende elkaar al enkele jaren.

Met het eindejaar in zicht is het weer zo ver. Afgelopen vrijdag begonnen de broertjes Wauters aan hun honderdste concert onder het beroemdste Antwerpse Groene Dak van het Sportpaleis. Juist ja, Clouseau is weer neergestreken in de Scheldestad. Wij waren er bij tijdens show 100 en zagen dat het weer uitstekend was. Zo komen er in het eerste deel opvallend veel nieuwe nummers aan bod van hun gloednieuwe cd ‘Zij aan Zij’. Een traditie in alle andere concerten is dat een Q-luisteraar een eigentijdse versie mag uitkiezen van het nummer ‘Fiets’. Elke keer opnieuw zullen de broertjes een andere versie van dit liedje ten gehore brengen. Zo werd bij de aftrap het kortste nummer uit de Clouseau-geschiedenis in een heus Frans Bauer-jasje gestoken. Ja, we hadden natuurlijk even tijd om er ten volle van te genieten.

De verrassingen werden opgespaard voor het tweede gedeelte. De grote apotheose was een lift, waarmee Koen en Kris naar het balkon werden gebracht. Wel drie liedjes toerden ze daar rond. De vonken en vuur vlogen daarna helemaal in het rond, toen Koen letterlijk de lont aanstak van een vuurwerk. Met meer dan de nodige tevredenheid trokken we naar huis. Op naar concert 200, Koen en Kris?

Met Kerstmis in aantocht lijkt het er op dat Andrei Lugovski meer en meer de harten van Vlaanderen aan het veroveren is. Deze week stijgt de Wit-Russische West-Vlaming door naar de 14e stek in de albumcharts. En dit in de derde week hitparadenotering. Komt volgende week de eerste top tiennotering voor een Andrei Lugovski-album eraan?

De jaarlijkse hoogmis van het Vlaamse populaire lied? Dat is de Eregalerij van Radio 2 natuurlijk. Gisteren blies daarom de crème de la crème van de Vlaamse showbizz opnieuw verzamelen in het casino van Oostende om de vele liedjes en artiesten van eigen bodem te eren. De show werd een feestelijk geheel, en dat was logisch: de Eregalerij mocht tien kaarsjes uitblazen.

De Eregalerij levert jaar na jaar een ietwat vreemde show op. Enerzijds verdienen Vlaamse artiesten en hun muzikale creaties het inderdaad om stevig in de bloemetjes te worden gezet, maar anderzijds kleeft aan dit initiatief iets oubolligs, iets lachwekkends ook. Zo herinneren we ons nog levendig dat vorig jaar een uur lang Rocco Granata geëerd werd. Goed zo, die man heeft inderdaad heel wat betekend voor de vaderlandse showbizzscène, maar om nu ‘Marina’ en co (ondanks gigantische verkoopsuccessen in binnen- en buitenland) te gaan beschouwen als het summum van muzikaal vernuft en virtuositeit…? Dit jaar leed de show niet aan dat euvel. Naar aanleiding van het tienjarig bestaan werd immers niet één artiest of groep bekroond voor ‘een leven vol muziek’, maar kregen meerdere grote namen die eer. Bovendien werd ook teruggekeken op de voorbije jaren, wat de show bijzonder afwisselend maakte, vol nieuwe versies van gekende hits, originele duetten en een clash van generaties en muzikale genres. Dit waren alvast de opvallendste momenten.

1. The way to Brahim
Paul Michiels en Brahim mochten met ‘The way to your heart’ de avond aftrappen. Tijdens dit duet bewees Brahim nogmaals dat hij van de nieuwe generatie artiesten een van de meest talentrijke leden is. De man heeft een onmiskenbaar groot talent, alleen jammer dat hij met z’n voorliefde voor Amerikaanse stijlen als soul en r&b misschien wel een beetje in het verkeerde land is geboren. Maar goed, we blijven denken dat de West-Vlaamse ladykiller een blijvertje is.

2. Leve de familie Dex
Voor het eerst opent de Eregalerij haar poorten voor een muzikale familie: de familie Dex die met Barbara en Marc Dex én Juul Kabas een waar begrip is in Vlaanderen. Natuurlijk, de muzikale stijlen liggen er nogal ver uiteen: de vrolijke meestampers van de heer Kabas en de soulvolle powersongs van Barbara verschillen bijvoorbeeld als de dag van de nacht. Combineer dat maar eens in één optreden! Resultaat: tijdens de solo van Barbara stonden Marc Dex en Juul Kabas er zodanig molenwiekend en voetenstampend bij dat wij even vreesden dat een of andere ledemaat gewis in het publiek ging terechtkomen. Achter de schermen hielden de MUG-diensten zich ongetwijfeld stand by.

3. De kleren maken (toch wel) de man
Op een gala-avond horen artiesten er op hun paasbest uit te zien. Helaas zijn er altijd een paar exemplaren die denken dat ze met een verfomfaaide Oostblok-look winnen aan geloofwaardigheid. Neem nu Johan Verminnen: ‘s mans kledingstukken zagen eruit alsof ze net uit de loopgraven van 14-18 kwamen. Wat een verschil met Will Tura: zijn glanzend maatpak was een streling voor het oog. Wat een energie die man trouwens blijft uitstralen! Steeds meer wordt Tura een wandelende levensles in ‘waardig oud worden’.

4. Het fenomeen Willem Vermandere
Net als de familie Dex kreeg de Westhoekse bard Vermandere een award voor ‘een leven vol muziek’. Vermanderes dialectisch gefilosofeer laat geen ruimte voor compromissen: ofwel word je er helemaal extatisch van, ofwel ga je kotsmisselijk over de pot hangen. Uw dienaar bevindt zich eerder in de tweede categorie, maar desalniettemin moet hij toegeven dat Vermandere een pienter mannetje is. Want voor je het weet heeft hij je met z’n oprechte authenticiteit en z’n ontwapende zelfrelativerende humor helemaal ingepakt. Bovendien leeft de man echt voor zijn muziek, wat hem natuurlijk tot een terechte laureaat maakt.

5. Het grote talent JackoBond
Nog een terechte winnares (maar dan van het laatste seizoen van ‘Zo is er maar één’): JackoBond. Riet (want da’s nog steeds haar echte naam) zorgde voor hét kippenvelmoment van de avond door een hommage te brengen aan Yasmine: eerst met een kort zelfgeschreven nummer, en nadien met een trage en bijzonder doorleefde versie van Yasmines hit ‘Porselein’. Bovendien was Riet zo eerlijk om toe te geven dat ze Yasmine eigenlijk helemaal niet goed gekend heeft. Maar ze heeft tijdens ‘Zo is er maar één’ natuurlijk de laatste maanden van de betreurde zangeres van dichtbij meegemaakt, wat haar toch tot de geknipte vrouw voor deze job maakte. De enige conclusie die je na haar optreden kon maken was deze: Riet is een klassebak, zingt geweldig en is heerlijk oprecht. Ongetwijfeld wacht een mooie muzikale toekomst.

6. De tegenslagen
Was dan acht alles rozengeur en maneschijn in het Oostendse casino? Niet helemaal. Ode brengen aan La Esterella door een of andere obscure drag queen (John D, iemand?) ‘Oh lieve vrouwetoren’ te laten verkrachten, was echt geen goed idee. Waar gaat deze wereld naartoe, als zelfs Radio 2 (toch hét medium van de verzamelde Vlaamse huisvrouwen en rust- en verzorgingstehuizen) godbetert drag queens op het podium begint te sturen? En dan maar klagen over het gay gehalte van het Songfestival… Maar laten we eindigen met de grootste afknapper van de avond, hét evenement waarvoor je naar Oostende afzakt, maar dat dit jaar jammerlijk schitterde door afwezigheid: het… nou ja… jolige lichtjes-ik-ben-hik-over-mijn-hik-theewater-gedrag van diva Rita Deneve op de afsluitende vip-receptie. We hebben echt overal gezocht, onder de champagnetafels, in de wc’s, achter de gordijen, in de vestiaire, zelfs in de champagneflessen, maar geen Rita te bespeuren. Daarom deze warme oproep: kom terug Rita, alstublieft?

De relatie tussen R&B- zangeres Natalia (29) en acteur Kevin Janssens (30) is na anderhalf jaar op de klippen gelopen. Natalia’s manager Bob Savenberg, bevestigt de breuk. "Natalia en Kevin zijn inderdaad uit elkaar, maar ik wil wél onderstrepen dat alle voorgaande geruchten over een breuk niet correct waren. Verder willen de twee voorlopig geen commentaar kwijt." Kevin Janssens was donderdagavond dan ook de grote afwezige op het verjaardagsconcert van Natalia in de Gentse Capitole!

Zowel Natalia als Kevin Janssens weigert voorlopig tekst en uitleg te geven bij hun split. "Te pijnlijk, te recent, te moeilijk", klinkt het.
Al na enkele maanden toen ze samen waren, doken er geruchten op dat de relatie tussen de zangeres en de acteur ten dode was opgeschreven. Na anderhalf jaar blijken de vele roddels rond Vlaanderens meest besproken showbizzkoppel toch waarheid geworden.

Enkele weken geleden stelde het koppel vast dat de liefde opgebrand was. Janssens trok zich terug in de loft die hij vorig jaar had gekocht in Berchem, Natalia bleef in haar huis in Geel wonen, dat ze een paar jaar geleden kocht en verbouwde.

Kevin afwezig op concerten
Het viel de laatste weken op dat Kevin Janssens niet meer aanwezig was op de concerten van Natalia. Zelfs op de première van haar nieuwe show, 'Acoustelicious', was hij de grote afwezige. Als enige acteur wilde Janssens op zijn beurt, tijdens de voorstelling van de nieuwe film van Jan Verheyen (Zot van A), geen interviews geven.

Natalia was eerder samen met volleyballer Koen Bayens. Hun relatie liep ten einde in februari 2008. Niet snel na de breuk ging de zangeres een relatie aan met Kevin Janssens.
Natalia Druyts (Westerlo, 3 december 1980), is een Vlaamse soulzangeres afkomstig uit Oevel, een deelgemeente van Westerlo. In Vlaanderen raakte ze bekend tijdens het Vtm-programma Idool 2003, waarin ze op de tweede plaats eindigde. Druyts is de enige kandidate die een levensvatbare zangcarrière heeft weten op te bouwen.

Kevin Janssens (Antwerpen, 21 augustus 1979) is opgegroeid in Stabroek en volgde een acteursopleiding aan het Herman Teirlinck Instituut. Tijdens zijn laatste jaar werd hij door regisseur Guido Henderickx gevraagd voor de hoofdrol in de VTM- miniserie ‘Koning van de Wereld.’ Daarna speelde hij hoofdrollen in de Vlaamse speelfilms Windkracht 10 - Koksijde Rescue en Vermist

Cultuurcentrum de Kollebloem in Puurs, pakt op zaterdag 19 december en op donderdag 21 januari, uit met twee toppers van formaat. Dan zijn Gabriel Rios (zaterdag 19 december 2009) en Stan Van Samang (donderdag 21 januari 2010) er te gast. “Twee echte meevallers”, weet directeur Steven Defoor.

Directeur Defoor geeft grif toe dat er veel geluk en vooral veel goede contacten mee gemoeid zijn om de twee grote namen deze winter naar Puurs te halen. “Gabriel Rios geeft maar een vijftal zaalconcerten deze winter en Puurs is er dankzij de goede contacten met Pukemarock dus eentje van. Een echt buitenkansje om hem aan het werk te zien. Afspraak zaterdag 19 december in onze theaterzaal. Ik voorspel trouwens dat het concert bijzonder snel uitverkocht zal zijn.”

Daarnaast is Defoor en zijn ploeg ook trots op de première van de nieuwste tournee van Stan Van Samang. “Stan Van Samang en Eric Melaerts slaan de muzikale handen in elkaar voor een avond vol spelplezier en gaan Simply Live.” Het wordt op donderdag 21 januari een soort van try-out of avant-première voor zijn akoestische tournee die Van Samang onder meer op Valentijnsdag in de Lotto Arena zal brengen.”

“Dat het duo onze theaterzaal heeft uitgekozen is werkelijk een geschenk uit de hemel. Natuurlijk is onze goede reputatie daar niet vreemd aan. Ze waren ook gecharmeerd door het intieme van de zaal: bijna vierhonderd plaatsen en toch nog heel knus. Beide avonden worden in elk geval ook voor ons cultuurcentrum een ideale kans om ons op de muzikale kaart te zetten. We kijken er al naar uit”, stelt Defoor tot slot.

Goed nieuws voor de fans van Born / ReBorn / Born Crain (what's in a name?). De sympathieke ex-Idool kandidaat komt begin volgend jaar op de proppen met nieuw materiaal! De nieuwe single wordt de voorloper van een nieuw album dat in eigen beheer wordt uitgebracht, wat trouwens een zeer bewuste keuze van de zanger is. Born zal de plaat inzingen, producen en mixen. Het eerste resultaat wordt snel verwacht!

Herbekijk hier zijn hitsucces "Don't Ever Go":
http://www.youtube.com/watch?v=BF6NwTdkOYY

Er is en spreekwoord dat zegt: ‘Mooie sprookjes duren niet lang’! In Torhout mogen de bezielers die ‘Rock Torhout’ anno 2010 gingen laten verrijzen, dit spreekwoord wel heel letterlijk opvatten. ‘Rock Torhout 2010’ gaat wegens boycot van de muziekindustrie in rook op en verdwijnt definitief van de rockscene. 

Groot was de verrassing toen ik gisterenavond na een mat avondje voetbal, (Cercle Brugge – RSC Anderlecht, waar referee Colemonts, Sint-Nicolaas en kerstman tegelijk speelde en Anderlecht een penalty in geschenkverpakking serveerde) thuis kwam en een e-mail onder ogen kreeg waarin te lezen stond dat Rock Torhout 2010 wordt afgevoerd. 

Boycot muziekindustrie!
Enkele maanden geleden waren Jan Strobbe en zijn vrouwtje Kristien Laureys en hun schare medewerkers nog laaiend enthousiast. Het creatieve koppel – Jan en Kristien zijn de krachten achter de bvba Creaevents – hadden een nieuwe stuurgroep (de vzw Hearing is Believing) die Rock Torhout nieuw leven zouden inblazen opgericht. Samen met het stadsbestuur en een pak vrijwilligers zou de Sparrestad opnieuw het decor vormen voor een vernieuwd rockevenement. 

Toen het nieuws via een inderhaast bijeengeroepen persconferentie bekend raakte dat Rock Torhout op 3 en 4 september 2010 opnieuw het levenslicht zou zien, waren de reacties laaiend enthousiast en werden tal van netwerksites bestookt met blije reacties en iedereen die je tegenkwam – van jong tot oud – had er de mond van vol en keek er al belangstellend naar uit! 

Maar men mag het vel van de beer niet verkopen vooraleer hij geschoten is, zegt een ander spreekwoord en de organisatie van een festival naar de standaard die men in Torhout kent en die men voor ogen had, vergt echter veel meer dan een enthousiast stadsbestuur en een grote groep vrijwilligers met tomeloze inzet. "Ook de medewerking van "de muziekindustrie" (van leveranciers over boekingsagenten tot collega-organisatoren) is hiervoor van enorm groot belang, en gelet op de verregaande concentratie van de beslissingsmacht in deze sector, zelfs onmisbaar," aldus de organisatoren. 

En daar wringt precies het schoentje aldus de organisatoren. Door tegenwerking uit die hoek, maakt de organisatie van Rock Torhout 2010 volledig onwerkbaar. Wij hebben dan ook met pijn in het hart beslist de handdoek in de ring te werpen. Wij citeren letterlijk de organisatie: "Ondanks het bestaan van een erg breed lokaal draagvlak voor het prachtige evenement dat wij voor ogen hadden, hebben wij 'de muziekindustrie' niet achter onze plannen kunnen scharen, reden waarom wij genoodzaakt zijn de handdoek in de ring te gooien en de organisatie van Rock Torhout 2010 te annuleren.""Muziek zou een kunst en een feest moeten zijn, maar is in werkelijkheid een industrie. Zowel artiesten, organisatoren als publiek zijn afhankelijk van degenen die het in deze industrie voor het zeggen hebben. 

De artiest kiest niet meer zelf waar hij speelt, de organisator kiest niet meer zelf wie bij hem speelt, en de muziekliefhebber betaalt sowieso een stevige prijs voor zijn tickets. Samen met de vele enthousiastelingen onder jullie zien wij tot onze grootste spijt een mooie gelegenheid om Rock Torhout te laten verrijzen, verloren gaan. We betreuren ten zeerste het niet-slagen van onze opzet en danken alle vrijwilligers, sympathisanten, fans evenals de Burgemeester voor al wat zij voor ons en voor Rock Torhout hebben gedaan of nog wilden doen", klinkt het bij de organisatie.
 
Budget voorzien!
Jan Strobbe en de stuurgroep wilden een hoogstaande rockaffiche aan het publiek aanbieden en hadden een budget voorzien van 600.000 à 1.000.000 euro! Helaas zijn er in ons land enkele gewiekste zakenmensen die de rocktouwtjes stevig in handen houden en spijtig genoeg geen indringers dulden. Een spijtige zaak want daar is slechts één partij de dupe van en dat is …. Jawel, de rockliefhebber!

Eekloonaar Tom Dice, ‘X- Factor’-kandidaat 2008 en runner-up uit de talentenjacht, zal volgend jaar ons land in Oslo vertegenwoordigen op het 55ste Eurovisie Songfestival.
Tom Dice, die vandaag zijn 20ste verjaardag viert, is een singer-songwriter uit het Oost-Vlaamse Eeklo. Een mooier verjaardagscadeau kan de jongeman zich waarschijnlijk niet indenken!
Als jonge snaak van 8 jaar ontdekte Tom Eeckhout, want zo heet hij in het dagelijkse leven, zijn liefde voor muziek in de muziekschool, waar hij koos voor de gitaar als instrument. Nog voor zijn 12 jaar was zijn eerste zelfgeschreven nummer een feit. Sindsdien ontpopte Tom zich als een singer-songwriter pur sang, die het best tot zijn recht komt als hij zijn eigen nummers kan schrijven, componeren en zingen.

Zijn invloeden gaan van Gavin DeGraw, Taylor Swift, Tyler Hilton, Damien Rice,... tot The Kooks, Muse (Matthew Bellamy specifiek), Placebo, System Of A Down, ...
Tom deed ervaring op bij zijn band The Dice, vandaar ook zijn artiestennaam.
Sinds zijn deelname aan X-Factor 2008, is eveneens heel Vlaanderen overtuigd van zijn muzikaal talent. Hij eindigde dan ook, na een zeer spannende finale, op een meer dan verdiende 2e plaats. Met nummers als: Bleeding Love (Leona Lewis), Ayo Technology (Milow), Wonderwall (Oasis), Seven Days (Craig David), Too Late (eigen geschreven nummer), imponeerde hij vriend en vijand.

Voor deze editie van het Songfestival houdt de VRT geen (dure) preselecties. Dat maakte de zender deze namiddag bekend op een inderhaast bijeengeroepen persconferentie.
Eén heeft de zanger zelf aangeduid en werkt het komende half jaar nauwgezet met Tom samen om hem klaar te stomen voor de halve finales. De bedoeling is dat Tom Dice kan doorstoten naar de finale van het festival op zaterdag 29 mei 2010.

Grondige Analyse van Songfestival!
Een werkgroep binnen Eén en de VRT maakte in alle geheimhouding, de voorbije maanden, een grondige analyse van het Eurovisiesongfestival. “De bekende Eurosong was zonder twijfel een kijkcijfersucces, maar de resultaten op internationaal niveau bleven uit”, stelde netmanager Jean Philip De Tender deze namiddag. “Daarom heb ik een werkgroep binnen de VRT de opdracht gegeven grondig en in alle rust na te denken over de best mogelijke manier om in 2010 de finale te halen, en daarin een mooi resultaat neer te zetten.”

“Gesprekken binnen de Vlaamse muziekwereld hebben een zeer select lijstje van artiesten opgeleverd die in aanmerking kwamen voor het Songfestivaltraject. Om helemaal zeker te zijn van onze keuze, hebben we live audio- en videomateriaal van die artiesten bezorgd aan een internationaal panel. Hun neutrale, maar gefundeerde meningen hebben onze keuze verder bevestigd”, onderstreept adjunct - netmanager Steve De Coninck - De Boeck.

Bereid tot intensieve voorbereiding!
Tom Dice werd onder andere gekozen omwille van zijn sterke en duidelijk herkenbare stem. “Hij staat voor een kwalitatieve benadering van muziek en spreekt toch een breed publiek aan. Tom heeft ervaring met de druk van een muziekwedstrijd op televisie en weet de tv-camera’s te bespelen. En voor ons bijzonder belangrijk in dit verhaal: hij en zijn entourage willen zich het komende halfjaar maximaal toeleggen op de intensieve voorbereidingen voor Oslo.”

Onder de vleugels van Maurice Engelen!
In 2008 nam Tom Dice deel aan de audities van het televisieprogramma X Factor. En met succes. Hij schopte het tot in de finale, waarin hij eervol tweede werd. Het is daar dat Maurice Engelen, frontman van onder meer Praga Khan en jurylid in het programma, Tom leerde kennen en hem onder zijn vleugels nam.
In juni van dit jaar bracht Tom Dice een eerste single op de markt, een eigen versie
van 'Bleeding Love', origineel van Leona Lewis. Met die song scoorde hij een hit in de
Ultratop. Dit najaar werd Tom genomineerd voor de TMF Award voor ‘Best New Artist’

Vorig jaar organiseerde de populaire Vlaamse muziekzender Q-Music de Q-Academy wedstrijd. Ook jullie webmaster was aanwezig tijdens de selectieproef waarbij je kans maakt op een opleiding bij Q-Music! Vorig jaar werden alle deelnemers ontvangen in de Q-Studio's, alleen dat is al een unieke ervaring! Daarna kregen we de opdracht een tekst voor te lezen in de studio met één van de bekende Q-dj's. Tot slot moest je een kaart trekken en een halve minuut zonder echte voorbereiding praten rond het thema dat op je fiche stond. Een heel leuke ervaring! Wie het dit jaar wil meemaken moet zich nu inschrijven!

Net zoals vorig jaar organiseert Q-music een selectiedag. Daar krijg je een aantal proeven. Slaag je voor die tests, dan word je toegelaten op de Q-Academy. Let wel, de plaatsen zijn beperkt. Maximum 10 personen kunnen de opleiding volgen. Je mag ook niet jonger zijn dan 15 jaar en niet ouder dan 25 jaar. De eerste lessen zijn telkens op zaterdag zodat je de opleiding kan combineren met andere studies en/of werk. Nadien word je individueel begeleid.

De selectiedag vindt plaats op 12 december! Wil je dit niet missen? Schrijf je dan vandaag nog in en misschien word jij wel geselecteerd! Indien je gekozen wordt krijg je een uitnodiging via e-mail! Vorig jaar waren er zo'n 400 kandidaten geselecteerd. Uiteindelijk werden er 5 studenten gekozen die de opleiding mochten starten! Het loonde de moeite, want één van hen, Jan Thans, is nu radiodj op Q-music.

Schrijf je snel in voor de selectiedag, want misschien word jij z’n opvolger!

http://2009.q-music.be/wedstrijd/wordradiodjenschrijfjevoordeqacademy

Ze werd tweede in de grote talentenjacht K2 Zoekt K3. En dat heeft haar nu zeker geen windeieren gelegd. Noa oftewel Tamara Opdebeeck heeft nu een gloednieuwe single uit met de titel 'Baby Tonight'. Hiervoor trekt ze dit weekend het Vlaamse land door voor een heuse signeersessie. Onze fotograaf Bart Schelkens was er in Mechelen bij. Hij kwam met een leuk fotoboek naar huis. Tot binnenkort in de hitparade ???

Evelien en Michael zijn 3e en 4e geworden in So You Think You Can Dance. Tijdens de eerste eliminatieronde bleek dat zij de minste stemmen hadden gekregen van het publiek. Angelo of Els wordt dus de winnaar van het tweede seizoen So You Think You Can Dance.

De Nederlandse chansonnier Ramses Shaffy is op 76-jarige leeftijd overleden. Slokdarmkanker werd hem fataal. De chansonnier werd vooral bekend door zijn hits 'Pastorale' en 'Laat me'.

Jimmy Frey (70) het Vlaamse tieneridool van de jaren ’70, blikt heel dankbaar terug op zijn carrière en op de periode dat hij in Brugge reilde en zeilde. Artistiek of niet….. wie in Brugge woont, weet dat hij een bevoorrechte persoon is. Brugge is een fantastische stad in alle weersomstandigheden en in gelijk welk seizoen, vertelt Jimmy aan Mediawatchers. 

De rasechte Vlaamse entertainer beleeft met zijn theatertour ‘Samen’ zijn tweede jeugd! In ‘zijn’ Brugge gaf hij onlangs een spetterend concert in een van de mooiste – zo niet het mooiste – gebouw van Brugge: de Stadsschouwburg. Een show waar de adrenaline van afdroop en waarbij ieder lied explodeerde als een bom. 

Samen met Paul Severs en Marc Dex en begeleid door The Golden Bis Band, bracht Jimmy onder de noemer ‘SAMEN’ een show- en lichtspektakel Las Vegas waardig. Niet verwonderlijk dus dat de West-Vlaamse entertainer na ruim een uur de planken te hebben getrotseerd en na een minutenlange staande ovatie van het publiek te hebben ontvangen, moe en uitgeput neerviel op zijn stoel in de kleedkamer. Maar onvermoeibaar zoals Jimmy steeds is, gaf hij nog tal van interviews aan journalisten en signeerde hij achteraf in het foyer, graag nog foto’s en hoezen van zijn schitterende albums. 

Lees hier het verhaal achter de mens en de artiest Jimmy Frey, zoals wij het uit zijn mond konden optekenen. 

Jimmy Frey, hoe kijk jij terug op de periode dat je in Brugge hebt gewoond?
“Ik heb hier gewoond tijdens mijn eerste twee à drie levensjaren, tijdens de oorlog dus. Veel herinner ik mij niet meer, maar ik weet nog goed dat ik dan om de twee dagen naar Brugge kwam. Die periode voor mij is een heel goede souvenir, want als je een beetje artistiek zijt – je moet zelf nog niet eens artistiek zijn – dat weet je dat je een bevoorrechte persoon bent als je Brugge kent gelijk je broekzak en er ‘mag’ wonen en/of er bijna dagelijks vertoeven hé.”
“Brugge is een fantastische stad. Mooi en dat kan ik niet genoeg benadrukken. Brugge is in elk seizoen mooi. Brugge is prachtig bij mooi weer, maar Brugge is eveneens magnifiek bij regen en in de sneeuw!” 

Wat zijn voor jou de mooiste plekjes van Brugge?
Voor mij zijn het Minnewater, de Brugse Reitjes en vooral de site van de begijntjes, plekjes om te koesteren. Ze zijn meer dan een bezoekje waard. Maar niet alleen deze plaatsen zijn prachtig. Brugge telt 100 schoon hoekjes, aldus Jimmy Frey. 

Waarom heb je dan Brugge verlaten?
Mijn moeder had een kapperszaak aan zee. Heist was onze thuis maar mijn ouders hebben moeten vluchten tijdens de oorlog hé, door de felle bombardementen. Dus zijn we in Brugge beland en na de oorlog zijn we teruggekeerd naar Heist. Maar mama en ik, wij kwamen elke zondag tot de maandagavond naar Brugge bij mijn peter. 

Daarna zijn wij ook verhuisd van de kust – mijn mama is hertrouwd met een directeur van een fabriek, nylonfabrikanten in Brussel – en zo zijn we van Heist weggegaan naar Brussel. Mijn jeugd heb ik meestal in Heist doorgebracht, maar we bleven Brugge trouw! Van de zondagmiddag tot de maandagavond – ik ging nooit naar school, dat mocht toen nog in die tijd (lacht) – verbleef ik samen met mijn mama in Brugge, niet voor niets het Venetië van het noorden genoemd. 

Dat was een pateetje (een stukje taart) gaan eten in de Wullestroate (Wollestraat) en de winkels doen daarna. Mijn mama was een coiffeuse en zij zag graag kleren en Ivan ging dan mee hé (lacht). Nadien verzeilden we in Brussel door het hertrouwen van mijn ma. 

Trad u toen al op in die periode?
Optreden eigenlijk niet nee. Ik heb wel eens aan een zangwedstrijd meegedaan – toen ik, zeven was – in Heist toen wij daar woonden en ‘k heb die nog gewonnen ook. We zijn in Heist aan Zee blijven wonen tot ik dertien was of zo, maar Brugge heeft altijd een rol gespeeld in mijn carrière. Mama heeft nadien met ouder te worden, nog 20 jaar in Brugge gewoond en ik kwam iedere week twee dagen naar Brugge tot aan haar dood.
Ja….. uitdrukken wat je zo mooi vindt aan Brugge……je kunt dat niet zeggen hé. Het is niet alleen de roots, maar ook en vooral de schoonheid van Brugge die mij bekoord en blijft bekoren. Dat is ongelofelijk hé! 

Komt ge nu nog regelmatig naar Brugge?
Ja, hoewel mama er niet meer is, dus kom ik er minder. Ik woon nu aan zee, maar als we bijvoorbeeld een avondje uit plannen om te gaan eten, dan komen we steevast naar Brugge. Maar….. ik kan spijtig genoeg niet goed geen weg meer, ik heb een nieuwe heup waardoor ik niet goed meer kan wandelen. 

Maar….. Vroeger in mijn glorieperiode – ‘k heb altijd aan zee gewoond hé in de zomer – en als ik een schoon meisje had hé, deed ik altijd voor we naar het hotel teruggingen, een wandelingetje in Brugge ’s nachts! De Reitjes af, ja ja heel romantisch was da, en surtout mooi! Nu fiets ik veel in Brugge en de regio. 

Je hebt eigenlijk als zanger een schitterend parcours afgelegd en nog steeds, hoe blik jij nu zelf op die periode terug?
In feite ben ik in Frankrijk begonnen en Tura was al doorgebroken met ‘Eenzaam zonder jou’ – ik zat toen in Frankrijk in die periode – maar ik heb dat nooit au serieux
genomen dat Vlaams, totdat ik er zelf ben in verzeild geraakt en dat ik natuurlijk mijn carrière gemaakt heb. Ik moet eerlijk bekennen: ik onderschatte dat vroeger. Ik moet zeggen: ik heb het geluk gehad tot de elite van mijn generatie te behoren: Tura – Marva – Frey hé. En nadien Sommers natuurlijk ook.
Natuurlijk…. Op dat niveau werken is plezant hé. Het is niet zoals in Frankrijk – ik ben begonnen in Frankrijk – het is grootser – maar ik heb mij altijd zo een beetje een Johnny Hallyday gevonden in Vlaanderen. Niet dat ik hem imiteer, verre van zelf, ik zing ook niet zoals hij. Maar ja…. ik heb nooit gedacht dat het kon. Maar ik heb het geluk gehad van geen hits te maken maar wel super hits! En dat heeft natuurlijk een heerlijk gevoel, dan sta je nog een trapje hoger en is het feest hé. 

Ieder bal – Tura heeft het nog gezegd deze week op televisie – vroeger moesten we bals doen, bij mij waren dat recitals hé. Met sirenes, de lichten uit in de zaal, ik had altijd tien à vijftien vrienden bij – baas doe het licht uit, hij gaat niet meer willen komen hé als je ’t licht niet uit doet en je moet eens zien wat een pak volk hier is hé – ik was een meisjesidool en ze deden het hé! Dit is geen danstime maar showtime zeg ik altijd. Al dat volk voor het podium en we waren vertrokken hé. Dus ik viel altijd op mijn pootjes en ik vond dat heel goed. 

Wat is U het meest bijgebleven uit je rijkgevulde carrière, zowel in positieve als in negatieve zin?
In negatieve zin eigenlijk niet zoveel. Als ik dan toch iets moet aanhalen is het wel dat ik soms last had dat ik niet geapprecieerd werd van bepaalde (stopt plots met praten) – hier in Brugge bijvoorbeeld ook – als ik kwam zingen was ’t wel altijd vol, maar toch nooit zoals het moest – nu wel – ze hebben me beter leren appreciëren met mijn ziekte. Je weet ik ben een beetje het ‘enfant terrible’ en de West-Vlamingen hebben dat niet zo graag. Je moest een brave jongen zijn – en je weet op wie dat ik peins als ik dat zeg – en ik was just het tegenovergestelde, je weet wel zogezegd imago hé, maar dat is nu allemaal voorbij. 

Dus de negatieve kanten waren er niet zoveel, maar…. ik zeg het in het algemeen… ik vond dat er voor sommigen ietsje teveel gedaan werd en voor mij niet genoeg! Maar dat was zonder jalousie, dat was gewoon constateren en goed nagedacht. Niet dromen hé. 

Maar dan de positieve dingen….. muzikaal, de periode van de soul, maar dan in ’t Vlaams hé! ‘Zo mooi, zo blond en zo alleen’, ‘Duw een beetje’, twee lp’s opgenomen met de J.J.- band en wat gebeurde er…… in steden zoals Gent en Antwerpen kwam er heel veel volk en een bepaalde jeugd – ‘k mag niet zeggen allemaal – maar een bepaalde jeugd van discotheken op den buiten hé, dat was een heel plezante periode en ook mijn ‘Yet I Now’ mijn Engelse periode – ik was 40 – het ging een beetje neerwaarts hé, maar ik had altijd mijn werk zulle en altijd dezelfde prijs, nooit iets van mijn prijs moeten afdoen – ja dat waren de gloriejaren waar ik de meest aangename herinneringen aan over heb gehouden. 

Ge treedt nog zo’n 30 à 35 keer op per jaar en geregeld zijn de zalen uitverkocht heb ik vernomen van Gontrand van Pro Sound, uw technicus die ook dweept met uw show. Een supershow vertelt Gontrand mij – maar vanwaar is Godsnaam nog steeds die bezeten- en gedrevenheid?
Omdat er maar één plaats is voor mij waar ik mij gelukkig voel en dat is op het podium. Ik heb altijd gezegd: mijn trouwste maîtresse – dat wil dan ook zeggen ‘publiek’, ik houw niet van het woord fans – is het podium en het publiek! Dat is alles en mijn enige drijfveer. 

Je leeft daarvoor. Niet overdrijven hé, ik zing maar een dertigtal keer per jaar hé. Niet dat ik mij kapot ga zingen hé. Geen sprake van! Maar ja, het liefste wat ik doe is op een podium staan en ik straal dat ook uit hé. Ze zeggen dat allemaal de mensen. 

Het is wel zo dat er geregeld mensen zijn die geen ticketje meer kunnen kopen wegens uitverkocht! Enkele dagen terug waren er 150 man/vrouw die aan geen kaartje geraakten. Dat is nog nooit gebeurd. Ja, we hebben records geslagen. Natuurlijk, meestal is de toegang gratis, maar bij enkele gelegenheden vroegen ze 8,50 of tien euro. Een peulschil voor het spektakel (show, licht, een zeskoppige liveband en naast mezelf ook nog Paul Severs en Marc Dex) dat de mensen te zien en te horen krijgen. Nee, het ministerie subsidieert de tournee, vandaar dat de inkomprijs gratis of wel zeer democratisch is. Slechts op die manier is mogelijk om een zeer convenabele productie in elkaar te boksen, iets wat ons bijzonder goed gelukt is. Eéntje die ten minste op iets trekt hé. 

Wat mogen we in de toekomst nog van Jimmy Frey verwachten?
‘Rien de tout’! Voortdoen zoals ik bezig ben. ’t Schijnt…. Enfin, ze hebben het materiaal gevraagd, dat Universal Music, volgend jaar zal uitpakken met een box met 100 nummers van mij. Het materiaal: platen, foto’s van vroeger en tal van andere dingen is in hun bezit, zij zijn nu aan zet. Daar komt misschien wel een nieuwe singel bij. Maar verder moet je niets verwachten. 

Ik vind dat er geen aandacht genoeg besteed wordt aan ons voor nieuw materiaal, dus ik ben goed zoals ik ben en het gaat niet meer om contracten hé. Wat ik wel zou willen zeggen en ik zou dat misschien in de titel willen als dat mogelijk is, of ten minste mee eindigen, dat is dat ik 20 jaar na mijn ziekte, nog altijd graag gezien word, dat ik nog altijd de punch heb om op te treden en dat ik mij heel gelukkig voel en ongelofelijk dankbaar! Dat zou ik willen dat je dat laat blijken in uw artikel!
Mijn dankbaarheid is oneindig groot en dat is geen komedie hé! Ik ben mij er heel goed van bewust vanwaar ik kom, want ze zeggen kanker en kanker…. Vergeet niet, ik heb drie jaar niet gezongen hé! Ik zou het ook niet gekund hebben hé, want ik weet nog altijd… mijn zuster Christiane, had een huis in Frankrijk en die woonde in een straatje die zo ging hé (toont de steilheid van de straat met zijn arm) – zes, zeven maand na mijn therapie als alles voorbij was, de bestralingen en al hé, kwam ik boven aan het einde van de straat en ik had geen adem meer….. en ik versta dat niet dat mensen gelijk bijvoorbeeld die smartlapzanger – hoe heet die ook weer, dat die na hun behandeling direct opnieuw vijf keer per week kunnen optreden. Ik kan da niet. 

Natuurlijk, ik vlieg er wel steeds in hé tijdens mijn optredens! Ik weet nog heel goed…. een jaar na mijn therapie – dinges hoe heet hij al weer, de zanger uit Meise, hij was en is trouwens een heel goede vriend – Jo Vally – ik ben gaan zingen op zijn verjaardag, ik wou vijf nummers doen maar na drie was het al gedaan, ik kon niet meer! Maar een jaar later,
ging het plots wel, het ging zelfs formidabel! 

Had je ooit gedacht nog te kunnen zingen en op een bühne te staan?
Ja ja – waart ge daar rotsvast van overtuigd? – Ja, ja! Heeft dat geholpen om uw genezingsproces te bevorderen en te helpen overwinnen? Nee dat niet. Wat mij wel geholpen heeft zijn de duizenden en duizenden brieven die ik gekregen heb en ook van zieken en lotgenoten! ‘Wij bidden voor U, we gaan samen genezen (!)’ was iets dat veelvuldig terugkwam. Dat pakte mij en gaf mij moed om er voor te vechten. Ik wou genezen! 

Ik dacht zelfs niet meer aan zingen, ze hadden zelfs gedacht dat ik niet meer ging kunnen zingen. Maar …. Ik heb nooit geweten om welke reden, het ging niet om kanker maar om een andere reden….. mijn stem! Mijn zus heeft het mij nooit willen zeggen want het was na zes maand bijna gedaan met mij. 

Ik wou het ook niet weten hé! Ik heb altijd gezegd…. ‘ik wil het niet weten als het terminaal is! En euh…. Ik heb één groot geluk gehad – mijn spieren gingen kapot en ze hebben het product waarmee ik behandeld werd eruit gehaald en een ander product ingespoten en dat heeft de kern van mijn kanker verbrand! En … dat is mijn grote geluk geweest. Ze zeiden toen, ge gaat niet meer kunnen zingen – en ik dacht altijd dat het mijn stembanden waren, maar het ging wel degelijk om iets anders.
Hoe verwerkt ge dat als een dokter u confronteert en zegt dat ge kanker hebt, net op het moment dat ge aan de top van uw carrière staat?
De eerste dagen heel revolterend! Ik ontketende werkelijk een revolutie! Maar je moet verder. Op een dag heb ik een dokter gebeld – een cardioloog die een heel goede vriend is – en hij heeft mij gewezen – in een verstaanbare taal – op de enkele mogelijkheden die er waren om de kanker te bestrijden. Na het bezoek aan die cardioloog ben ik toen opgestaan en gezegd: ‘ik wil genezen!’ Boem patat en van toen af ben ik beginnen vechten! 

Van dan af de pers, jonge jonge jonge…..‘k heb nog nooit zoveel gelachen als toen – ik die nog al een sture kop heb hé – ‘k heb nog nooit met zovele zien lachen in de gazetten en in de boekskes. Dat was zo, ik wou en zou absoluut genezen. 

Hoe komt het dat wij Vlamingen niet zo chauvinistisch zijn als pakweg onze noorderburen? Wij hebben in Vlaanderen jong talent zat, maar die komen spijtig genoeg niet en/of onvoldoende van de grond. Meestal wordt een zanger ook maar gewaardeerd na zijn dood, zie Ann Christy. Hoe komt dat toch?
En gelijk de Fransen en de Duitsers voegt Jimmy er snel aan toe. Spijtig voor ons hé! Maar ‘je m’en fous’ hé, het komt op geen contract. Ik ga ne keer zeggen… Is dat normaal – ge gaat nu zien in de zaal wat er gaat gebeuren – dan moet ge zelf oordelen van het is goed, het is middelmatig of het is een flop – waarom is er nog nooit een captatie gedaan van mij? Eén of twee of drie doen ze er – geen captatie – die er een doet en er gebeurd iets met mij….. die doet dus een gouden zaak hé! Maar ik ga daarvoor niet op mijn knieën vallen zulle, ze kunnen m’n voeten kussen, we gaan het zelf doen volgend jaar, misschien hier in deze prachtige stadsschouwburg van Brugge! 

Ik heb dat al honderd keren gezegd…. kijk naar Frankrijk, ze trekken daar de boer op hé met die oude artiesten en met groot succes hé! Wel, wel, wel…. moest ik nu jong zijn, moest ik nu veertig jaar zijn, wel ik pak het risico hé; zie nu wat er met mij gebeurt hé en we zijn maar met zijn drieën hé en overal is het volle bak hé! Je kunt niet verliezen hé, onmogelijk! Natuurlijk je moet niet overdrijven in prijs hé!
 
Een slotvraagje: het is met een liveband, ‘ja, die mannen die Lotti begeleid hebben destijds, een van de beste orkesten, zo niet het beste orkest van België: The Golden Bis Band’, wat doet dat eigenlijk en wat betekend dat eigenlijk voor jou? Er is een tijd geweest en nu nog meer dan vroeger, dat het allemaal on tape was. 
Ja, ik heb ook on tape gewerkt maar ook vroeger zeer regelmatig met orkest. En dat is natuurlijk voor een artiest veel geestiger! Maar het is alleen dat niet hé….er is ook de
lichtinstallatie en het geluid hé. En bij mij mag ik zeggen…. Is dit perfect. Gontrand van Pro
Sound en zijn fantastische ploeg verzorgen dat tot in de puntjes, want ze weten dat ik op dat vlak een perfectionist ben hé. 

Maar met zo’n equipe en zo’n orkest mogen samenwerken, da’s een droom, dat is mijn leven, dat is mijn lang leven hé, besluit een lachende Jimmy Frey die nog meegeeft dat hij na deze tournee er enkele maanden tussenuit knijpt om volgend jaar met nieuwe moed opnieuw een 25 à 30-tal concerten te geven. Ik kan nog niet met pensioen en ik wil het ook niet, want zingen dat is mijn passie, mijn levenselixir (!) aldus een lachende Frey 

“Samen”
De concerttour ‘Samen’is nog te gast in volgende steden: woensdag 25 november in de Stadsschouwburg van St-Niklaas. Aanvang:14.00 uur - Reservatie:Tel.03/780.36.83 en
donderdag 3 december in CC Den Blank in Overijse. Aanvang:14.00 uur - Reservatie: Tel. 02/687.59.59.

Het leek wel een reünie van Idool 2007 afgelopen donderdag in het Antwerpse San Marco Village. Naast het feestvarken van dienst Andrei Lugovski waren ook drie anderen uit Idool 2007 aanwezig. Winnaar Dean vertoefde in het gezelschap van runnerup Esther Sels en Kim Buttafuocco. Alle drie gingen ze met plezier poseren voor de lens van onze fotograaf.

Zo’n 12.000 gillende tienermeisjes vormden zaterdagavond het decor niet voor Sint-Niklaas die zijn intrede deed, maar wel voor de drie Amerikaanse ‘Jonas’-broertjes. Voor het jonge volkje was het hun muzikale hoogdag. Voor de drie Amerikaanse broers was het gisterenavond de première van hun eerste grote Belgische concert als hoofdact!

Tieners niet te verschalken!
Kort na de middag stroomden naar verluidt, de eerste fans toe voor de Antwerpse muziektempel. Van collega-journalisten vernamen we dat enkele tientallen fans zich niet lieten verschalken. Ze wisten te achterhalen dat de Jonas Brothers een persconferentie gaven in het Hilton op de Groenplaats en hielden daar de wacht. En….. ze werden voor hun wachten beloond, want iets voor 14 uur kwamen Joe (20), Kevin (22) en Nick (17) even naar buiten om de fans te groeten en op de foto te gaan.
Maar we zouden vergeten dat ze in ons land waren in het kader van hun lopende ‘Jonas Brothers World Tour’. Zo’n anderhalf jaar geleden waren de broertjes nog in ons klein Belgenland, maar dan als act voor het voorprogramma van Avril Lavigne.

In Antwerpse Sportpaleis was het jonge volkje gisteren ook niet te houden. Zodra de Jonas Brothers hun eerste noot inzetten, begonnen de tieners te gillen, net alsof hun leven er vanaf hing.
Hoewel het Sportpaleis niet helemaal uitverkocht was – de drie brachten een show op een rond podium in het midden van het Sportpaleis. Daardoor is er plaats voor 18.000 man, waardoor de zaal nu slechts voor twee derde bezet was. Vooral op het middenplein en de balkons was er ruimte over - was dat aan het enthousiasme van de jongeren niet te merken.

Het cirkelvormige podium liet toe dat tal van meisjes hun idolen bijna konden aanraken, dit tot hun groot jolijt. Joe, Kevin en Nick pakten uit met een leuke stevige set, zeker voor herhaling vatbaar.
Wie er gisteren niet bij kon zijn, hoeft niet te wanhopen want ze plannen nu al volop hun volgende wereldtournee voor 2010, en naar we vernomen hebben zou het drietal niet vies zijn om opnieuw België in hun tourplannen op te nemen.

Hun agenda puilt nu al uit en de twee zijn populairder dan ooit in eigen land. Dat bewijst bijvoorbeeld het feit dat ze onlangs een gouden single kregen voor 'Lippen op de mijne', de tweede track uit hun derde album 'Luister', dat al dubbel platina is geworden.

Intussen kwam 'Het masker', de nieuwe single en alweer een track uit 'Luister!' meteen binnen op drie in de Nederlandse hitparade. Die single bevat trouwens drie Engelstalige bonustracks. Kerstnummers, die ook op de heruitgave van 'Luister!' zijn geperst. 'Heel wat fans vertelden ons dat ze het album al hadden. Daarom hebben we de extra tracks ook bij op de single gezet. Uiteindelijk scheelt dat toch in aankoopprijs', zeggen Nick & Simon.

Of er na deze single nog een track uit het derde album van het Volendamse duo zal worden getrokken, is nog niet duidelijk. Intussen wordt er gewerkt aan nieuw materiaal. 'Dat doen we altijd', zegt Nick, 'maar een datum voor een nieuw album is er nog niet.' 

'Vanaf vandaag zijn we internationale artiesten'
13 november verscheen ook 'Overal - Ahoy '09', een dvd met een registratie van hun jongste live-concert. In Nederland zit die tour er al op, maar gisteren kreeg die een staartje in Vlaanderen. 'Vanaf vandaag zijn we internationale artiesten', grapte Nick met zijn kenmerkende droge humor. Het was diezelfde Nick die voor het absolute 'kippenmoment' van de avond zorgde met zijn gesmaakte interpretatie van 'Hallelujah', waarmee hij eerder Nederland verbaasde tijdens het muziekprogramma 'De beste zanger van Nederland'.

Het concert in Hasselt was - een try out in de Antwerpse Arenberghschouwburg een aantal maanden geleden niet te nagesproken - het eerste in Vlaanderen, maar niet het laatste. 27 februari komt het duo naar de Elisabethzaal in Antwerpen en 17 april staan de jongens in Gent. In Antwerpen zullen de 3J's, ook al zingende Volendammers wiens single 'Bevlogen als vogels' momenteel gek gedraaid wordt op de Vlaamse Radio 2, het voorprogramma verzorgen. In Hasselt gisteren was dat niet voorzien, maar Nick & Simon hadden Niels Destadsbader uitgenodigd als suprise guest.

'Laat het maar groeien'
Feit is dat Nick & Simon ook in Vlaanderen stilaan grote zalen gevuld krijgen. 'Dat is misschien een indicatie dat het succes toeneemt. Laat het maar groeien, zou ik zeggen', lacht Simon.

In de Grenslandhallen werd het duo alvast getrakteerd op zeer enthousiaste reacties en ovaties van het publiek. Misschien omdat het toch vooral Nederlanders zijn die ook naar de Vlaamse optredens komen? 'We vragen dat altijd na, maar het blijkt toch dat er zeer veel Vlamingen een ticket gekocht hadden. Voor de Grenslandhallen hebben we gehoord dat 80% van de tickets door Vlamingen zouden gekocht zijn. Da's fantastisch. En ja, er komen natuurlijk ook Nederlanders, maar tijdens onze optredens in Noord-Brabant bijvoorbeeld merken we dat er ook Vlaamse fans naar Nederland afzakken om onze optredens bij te wonen.'

De roddel gaat nu al jaren mee dat Robbie Williams zich terug zal aansluiten bij de mannen van Take That, de populaire Engelse band waarmee hij in de jaren '90 zijn zangcarrière startte. 

Deze week was Robbie de verrassingsact tijdens een show van Take That in Engeland. Robbie zong niet samen met zijn oude makkers maar kreeg wel de tranen in de ogen toen ze hem aankondigden. Hij zong eigen werk.

Toch zijn de plooien gladgestreken. Zo zijn er concrete plannen om binnenkort nieuw werk uit te brengen als vijftal. Robbie ziet een nieuwe start bij Take That volledig zitten. De eerste teksten en songs zouden alvast beelbelovend zijn!

Na het succes met Sandra Kim en Gunther Neefs de vorige jaren, nodigde de Harmonie Verenigde Vrienden dit jaar Born Crain uit voor hun jaarlijkse ‘In Harmony’-concert, dat al geruime tijd volledig was uitverkocht.

De Verenigde Vrienden bestaat al sedert 1973 en telt in hun rangen meer dan 100 muzikanten, van jong tot oud.
Op het podium van zaal Lux te Hemiksem mocht een selectie van maar liefst 60 muzikanten, onder leiding van Geert Versavel, het beste van zichzelf geven.

Harmonie Verenigde Vrienden mag dan niet Il Novecento zijn, toch bleek in het programma dat zij heel wat in hun mars hebben, en reeds heel wat ervaring hebben met een dergelijk evenement.

Het eerste deel werd een mix van klassieke en moderne muziek.
A la Proms werd er geopend met het mooie “Also Sprach Zarathustra”.
Rossini, Piazzolla en Bizet met zijn Carmen Suite maakten deel uit van het klassieke luik,
Marco Borsato en een heuse Tribute to Michael Jackson (met Thriller en Heal The World) zorgden voor een vleugje pop.

In het tweede deel was het aftellen naar de muzikale gast van de avond, Born Crain.
Het mag dan wat stiller zijn rond de man van Gent, toch is deze muzikale duizendpoot meer dan ooit vastberaden om nog veel van zich te laten horen.

Born bracht al zijn hits ten gehore; Fools Rush In, 4 Letter Word, Tonight tot Walking in the Sun.
Er was een grote interactie met het publiek, zo ging hij tijdens het optreden gewillig op de schoot van een dame die nogal hard om zijn aandacht had gevraagd, en later mocht een koppeltje een slowke plaatsen op het podium.

Het plezier om te kunnen zingen en entertainen straalt nog steeds van Born’s gezicht af.
Toch is het vooral zijn sterke stem die hem onderscheidt van de gemiddelde Vlaamse artiest.

Met een 60-koppige harmonie achter zich, kan uiteraard een klassieke toets bij Born niet ontbreken. Tijdens Idool baarde hij al opzien met “Beyond the Sea” in de Big Band-ronde, en dat deed hij nu vlotjes over, “Mac the Knife” bracht hij zo mogelijk nog sterker.

Na het optreden hadden we nog een uitvoerige babbel met Born over zijn voorbije maanden maar vooral zijn muzikale toekomst.
Een verslag van dat gesprek leest u binnenkort op onze site.

Alsof Jommeke naar een optreden van Filiberke kwam kijken of zoals Kwik naar Flupke kwam kijken … Zo stond Idool 2007-winnaar Dean er met guitige oogjes bij na de officiële cd-voorstelling van zijn Idoolcollega van weleer Andrei Lugovski. “Er waren er eens inderdaad 2 kerels, die bij Idool hun kans waagden. Tja, The Big Lugovski en mezelf (lacht). Op het moment dat ik de uitnodiging kreeg om naar hier te komen, heb ik geen seconde getwijfeld. Andrei was de eerste persoon, die ik leerde kennen tijdens de Idoolaudities. Wij hebben toen zelfs samen onze teksten geleerd. Vanaf het prille begin zijn wij goede vrienden geworden. Hij heeft mij altijd gesteund in hetgeen ik doe. Het is niet meer dan logisch dat ik hier ook ben. Wanneer ik hem hier zie staan in zijn genre, blinkt hij echt uit. Tijdens Idool was hij een beetje de nonchalante kerel van de groep. Zijn teksten kende hij juist net voor de live. En kijk nu .. De voorbije jaren heeft hij enorm hard gewerkt. De ietwat slordige kantjes zijn als sneeuw voor de zon gesmolten. Hij is uitgegroeid tot een ware parel in dit repertoire. Meer dan ooit is te zien dat hij de vruchten van heel hard werken plukt. Toen ik hier zat en hem bezig zag, overviel me een waar nostalgisch gevoel. Alle momenten uit de wedstrijd van toen, passeerden in mijn gedachten. Samen dronken zijn na de live-uitzending, de lol, de fun, de grapjes en ook de serieuze repetities …. “ 

Sting
“We wisten allemaal al tijdens Idool dat wanneer hij ver in deze wedstrijd zou geraken, hij in dit repertoire zijn gading zou vinden. Tijdens La Fiesta hoorde ik hem al bezig met zijn vertolking van Con te Partiro. En toen wist ik al dat het goed zat. Of ik een duetje wil zingen met Andrei … Die plannen waren er ooit tijdens onze Idoolpassage. Wanneer we daar ooit de proef zouden krijgen om een duet te zingen, hadden we voor een liedje gekozen van Sting met een operazanger. De exacte titel ontsnapt me nu even. Het was een song uit de film Moulin Rouge. Helaas hebben we deze proef nooit gekregen. Mijn genre en het genre van Andrei liggen mijlenver uit elkaar. Het is moeilijk om appelen met peren te vergelijken. Maar ik kan er van genieten … Ik besef als geen ander dat de weg van Andrei over andere paden zal gaan als de mijne. Wanneer hij ooit een groot optreden in Duitsland zal hebben, wil ik er graag naar toe. Samen uit .. Samen thuis … “

Vorige week werd in een spiegeltent op het dorpsplein van Olen, de nieuwe cd ‘Lachen is gezond’ voorgesteld van zangeres, actrice en presentatrice Jacky Lafon.
In ware Hollywoodstijl werd de 62-jarige actrice ontvangen op het Olense gemeentehuis. Of het een joke was of bloedige ernst, zullen we waarschijnlijk nooit weten, maar op een 100-tal meter van het gemeentehuis, viel de open wagen toch wel in panne zeker!
Vier mensen van de security duwden dan maar de wagen tot het gemeentehuis. “Ik hou wel van de Kempen en van de mensen die er wonen. Toen ik in Bobbejaanland werkte, heb ik de streek zeer goed leren kennen”, vertelde Lafon ondertussen.

Verzamel-cd
Volgens producer Danny Fabry, was die ‘toffe omgeving’ ook de aanleiding om het schijfje in de Kempen te lanceren.
Het nieuwe album van Jacky Lafon is een verzamel-cd geworden. “Naast de verschillende liedjes breng ik ook een ode aan Edith Piaff! Veerschillend met andere cd’s is: dat er ook naast de muziek, mopjes op staan, die dan weer doet herinneren aan de tijd dat ik in het panel zat van het moppenprogramma ‘HT&D’. Dat verklaart dus ook de titel, want vergeet het niet ...... Een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd”, besluit een fiere lachende Jacky Lafon.

Zondagnamiddag tekenden Will Tura en zijn dochter Sandy present op de Boekenbeurs. En daar deed vooral dochter Sandy een opmerkelijke onthulling. "Wat weinige mensen weten, is dat mijn vader een zeer emotioneel man is. Hij vertelde me in vertrouwen dat hij in zijn leven slechts één keer er aan dacht om te stoppen met zingen. En dat was na het overlijden van zijn broer Staf. Dit heeft hem als mens ongelooflijk hard geraakt."

In de Priorij van de Karmelieten in Brugge stelde Ark vorige week de nieuwe full-cd ‘Universal Love’ voor. 

Ark is het muzikaal - spiritueel project van Elsje Helewaut (Elisa Waut), Maria-Anne Coppens (Kapitein Winokio), Ivan Smeulders (Bart Peeters, Kapitein Winokio) en Chery Derycke (Elisa Waut), die in de jaren 80 en 90 succes oogstten met Elisa Waut. Met Ark maken ze niet langer deel uit van de wereld van de pop. De teksten en muziek hebben en willen vooral een uiting zijn van spiritualiteit. Volgens Chery Derycke is het nieuwe album nu een flink stuk toegankelijker dan de vorige. Waar ik toch ernstig mijn twijfels over heb. 

Universal Love is, na Arkangel en Victory of Light de derde cd onder de naam Ark. De cd's zijn er gekomen op uitdrukkelijke vraag van de leden van de spirituele gezelschappen waar de muzikanten de liederen live ten gehore brengen. 

De titelsong Universal Love waarmee de plaat opent zijn angelieke gezangen, geruggensteund door strijkers en voorzichtige percussie en eindigend met een etherische fluitmelodie. De tweede song, Close your eyes, een ‘Carpenters’-achtig wijsje met lyrics als Let the Light come into your life, doet me echter denken aan een of andere sekte. 

Op de tweede helft van de cd laat Ark achtereenvolgens een islamitisch gebed, twee traditionele hindoemantra's, een kyrie eleison, een joods gebed en een boeddhistische mantra horen.
“Voor ons is Ark vooral een verdieping van ons eigen leven”, vertelt Chery Derycke. ‘We hebben geen commercieel doel voor ogen. Zelfs niet bij onze optredens, want van elk concert vloeit de opbrengst naar een goed doel.” 

“Wat anderen er ook over mogen denken: Els en ik zijn aardse, realistische en nuchtere mensen, die met beide voeten op de grond staan”, zegt Derycke. 

Mijn conclusie: toch opnieuw een album dat baadt in religieuze sferen! Het album is niet te koop in de winkels, maar is eerder beperkt te verkrijgen. Vandaar dat het album enkel te koop is tijdens optredens van Ark.

Steven Tyler heeft de groep Aerosmith verlaten. De rockband kan heel wat hits voorleggen, al was er de laatste jaren nog weinig spoor van de groep in de charts. Eén van hun grootste successen is de 90's klassieker "I Don't Wanna Miss A Thing" uit de film Armageddon.

De relatie tussen Steven en de andere bandleden is verwaterd, ze hadden al maanden geen contact meer. Steven wil zich nu concentreren op een solocarrière. De mannen van Aerosmith bekijken of ze met een nieuwe zanger verder gaan in de toekomst ...